Het nut van recensies

Wat is nog het nut van recensies?

Laatst las ik een artikel van medeblogger Kurt Velghe (Filmrecensies… waarom nog?) die ik interessant vond. Zelf richt ik mij meer op televisie, maar het komt uiteraard op hetzelfde neer: hebben recensies nog veel zin? Dat vind ik zelf moeilijk te zeggen. Ik lees regelmatig recensies, maar ik laat mij er eigenlijk nooit door leiden. Het is interessant om de mening van een ander te lezen en daar blijft het voor mij ook bij. Ik gebruik een mening van een ander niet als validatie of legitimering waarom ik zelf iets goed vind (of moet vinden). Ik hecht zelf veel waarde aan de informerende functie van een recensie. Een recensie kan ons wijzen op nieuwe titels. Het kan ons ook nieuwe inzichten geven: de interessantste recensies vind ik negatieve recensies van titels waar ik positief over ben. Ik heb in het verleden veel opgestoken van de argumentatie die wordt gebruikt. Soms is de kritiek ook gewoon terecht als je tenminste je gekleurde bril kunt afzetten.

Ik schrijf recensies om mijn mening te delen en om mensen te wijzen op titels die zij mogelijk interessant zouden vinden. Wat een ieder vervolgens daarmee doet, daar heb ik weinig invloed op. Als ik negatief ben, geef ik ook vaak aan dat men het alsnog zelf moet proberen. Als ik zelf altijd was afgegaan op de mening van een ander, dan had ik veel interessante titels gemist. Gebruik een recensie dus als handvat, laat je er niet door leiden. Daarom begrijp ik ook nooit waarom mensen boos/gefrustreerd worden om een afwijkende mening. Remember: het is een mening, geen feit. Ben je het er niet mee eens? Prima! Leg het dan simpelweg naast je neer en wellicht zijn we het wel eens over een andere titel. Zo simpel is het. Ik vind niet dat we ons moeten verdedigen of verantwoorden voor wat we goed vinden. We like what we like en dat is helemaal oké.

Waarvoor doe je het?

Schrijf omdat je het leuk vindt. Zo houdt je het ook het langst vol. Ik merk zelf dat als je te druk bezig bent met bezoekersaantallen (of waardering), het plezier snel afneemt wanneer dat tegenvalt. Dan zul je je inderdaad snel afvragen waarom je dit doet en of het allemaal wel zin heeft. Verwacht geen schouderklopje. Vaak valt dat namelijk ook tegen omdat men door de bomen het bos niet meer ziet. Er zijn zoveel bloggers en andere outlets die opereren in dezelfde kleine ruimte, dat het moeilijk is om op te vallen. Waarom zou iemand jouw werk lezen (of erop reageren), terwijl er al zoveel te lezen valt? Daar heb ik zelf niet direct een antwoord op. Ik merk wel dat elke blogger zo zijn eigen lezersschare heeft en dat men gewoon leest wat hen interesseert. Als dat toevallig jouw blog is, is dat mooi meegenomen.

Zodoende heb ik mij vanaf het begin ook voorgenomen om het puur te zien als een hobby en het ook niet té serieus te nemen. Have a little fun! Tot nu toe gaat dat goed. Soms schrijf ik meer, soms minder. Hell, soms schrijf ik zelf weken/maanden niet omdat ik er geen zin in heb. Zodra het als een verplichting voelt, dan stop ik meteen. Dan zeg ik sneller adios dan een Spaanstalige. Ik doe het voor mezelf en het regelmatige contact met andere bloggers, lezers en externe partijen is mooi meegenomen. En voor de lezers die Meneer Vevie eruit weten te pikken in deze doolhof aan bloggers en gerelateerde media: gracias, amigos! Ik waardeer het zeker!

4 Comments

  1. De Protagonisten oktober 27, 2017
  2. Nostra november 13, 2017
    • Meneer Vevie november 13, 2017
      • Nostra november 14, 2017

Geef een reactie