Thirteen – Episode 1 (Pilot)

Thirteen: wat hopelijk elke ouder bespaart blijft

We zijn maar één keer dertien. Het ergste wat ons kan overkomen op die leeftijd is dat onze jeugd van ons wordt ontnomen. Het ergste wat je als ouder kunt overkomen is dat er wat gebeurt met je kinderen. In Thirteen wordt de dertienjarige Ivy Moxam ontvoerd. Op 26-jarige leeftijd weet zij te ontsnappen uit de kelder waar zij al die jaren in werd vastgehouden. Ivy heeft al jarenlang eten uit een blik gegeten. Zij heeft al die jaren vastgezeten in een donkere ruimte. Niet wetend of het buiten licht of donker was. Dat is… Tja. Simpelweg verschrikkelijk.

Ivy weet in contact te komen met de politie en wordt na al die jaren weer herenigd met haar familie. Een familie die niet meer hetzelfde is. Logischerwijs getekend door de ontvoering van hun dochter. Stel je eens voor hoe iemand zich al die jaren gevoeld moet hebben. Dat kun je eigenlijk niet voorstellen. Dat wilt niemand zich voorstellen. Nu heeft haar familie de moeilijke taak om Ivy weer te laten herintreden in een omgeving die erg veranderd is. Er zijn echter nog heel veel vragen over Ivy’s ontvoering. Er zijn ook vragen over Ivy. Vertelt zij wel de waarheid? Weet zij niet meer dan zij loslaat? De achtbaan waar de familie Moxam in zit is in ieder geval nog lang niet voorbij.

Thirteen is een hele interessante serie. Het onderwerp springt er natuurlijk uit. Er zijn eerder films en series gemaakt over dit thema (Finding Carter bijvoorbeeld). Het voordeel wat televisie heeft ten opzichte van film, is tijd. Een serie heeft meer tijd om door te brengen met haar personages, hen te ontwikkelen en om ons te laten geven om de personages. Waar een film het verhaal over Ivy zou vertellen in 90-120 minuten, kan een serie aflevering na aflevering meerdere lagen wegtrekken.

Het moment dat Ivy herenigd wordt met haar familie is vanuit storytelling perspectief dan ook erg interessant. Niet alleen haar leven is namelijk veranderd. Haar ouders hebben zich dertien jaar lang afgevraagd waar hun dochter is. Of hun dochter nog leeft zelfs. Dat is dus een enorme bron van onzekerheid, angst en pijn waar uit geput kan worden. Zeker ook wanneer Thirteen toont hoe de verhoudingen nu zijn binnen het gezin.

Jodie Comer (Doctor Foster) wist wel indruk op mij te maken als Ivy. Ivy is nu een 26-jarige vrouw die de nodige trauma’s heeft meegemaakt. Ivy is schuw, bang en weet zich geen raad met haar huidige situatie. Comer brengt dat aspect van Ivy goed over. Ivy moet overkomen als een kwetsbare, fragiele vrouw en daar slaagt Comer in. Zoals het de meeste Britse producties betaamt is er ook weinig mis met het acteerwerk van de overige cast. Het is dan ook interessant om te zien hoe Ivy en haar familie omgaan met haar terugkomst en het feit dat haar ontvoerder nog op vrije voeten is.

Zoals ik al zei: wat de hoofdpersonen in Thirteen meemaken wens je natuurlijk niemand toe. Het feit dat dit de grootste nachtmerrie is van velen, is wat deze serie herkenbaar zal maken. Het kost namelijk weinig moeite om je te identificeren met de hoofdpersonen. Of je in te leven in hun situatie. Het is een doodnormaal gezin. Een soort gezin dat de meesten van ons ook hebben. Dit kan ons in feite allemaal overkomen. Het kan simpelweg een ‘wrong place, wrong time’ geval zijn en je leven verandert voor altijd.

Thirteen Banner Meneer Vevie

De eerste aflevering van Thirteen wijst op een boeiende dramaserie. Het is een verhaal over mensen die veel zijn verloren. Over mensen die proberen te dealen met het leven na een traumatische ervaring en de impact die zo een ervaring blijvend heeft op een gezin. Daarnaast is er ook nog de spanning over Ivy zelf. De serie zet al interessante lijnen uit voor de overige vier afleveringen. Hopelijk worden dat vier afleveringen die erin slagen onder je huid te gaan zitten. Dan is Thirteen in haar opzet geslaagd.

De trailer:

 

 

Geef een reactie