The Family – Pilot

Ik heb weinig vertrouwen in The Family

Op een gegeven moment gaat het kijken van veel films en series tegen je werken. Je wordt steeds minder verrast door hetgeen wat zij bieden. Je slaagt er ook in om steeds sneller iets te ontleden en de vinger op de zere plek te leggen. The Family kun je beschrijven als een serie met op zich een interessant thema (hetzelfde thema als in het recente Thirteen). Het probleem is echter dat de pilot al heel wat mankementen bloot legt. Het is absoluut niet slecht, maar het wordt meteen duidelijk dat The Family een serie wordt die meer gaat voor intriges, absurde plotwendingen en andere ‘spannende’ ontwikkelingen. Daar is helemaal niks mis mee. Het vervelende is dat dit soort series altijd hetgeen waar het om draait uit het oog verliest: de personages.

In The Family wordt de zoon, Adam Warren, van een lokale politicus (Joan Allen, The Killing) na tien jaar weer herenigd met zijn familie. De jongeman is in die jaren misbruikt en verwaarloosd. Zijn familie ging er al vanuit dat hun zoon was overleden, dus voor hen komt het nieuws dat hij is gevonden als een grote schok. Net als in Thirteen heeft ook deze familie het nodige meegemaakt. De pilot toont hoe elk familielid de verdwijning van Adam heeft ervaren. En net als in die serie ontstaan er vragen over de werkelijke identiteit van Adam. Zijn broer Danny Warren (Zach Gilford, Friday Night Lights) heeft namelijk zo zijn twijfels over de terugkeer van Adam. De lokale media is natuurlijk ook gedoken op de zaak. De ontvoerder van Adam Warren is nog op vrije voeten. De familie Warren zal nog het nodige te verduren krijgen voordat zij dit alles definitief achter zich kunnen laten.

Het is dus precies hetzelfde thema als in Thirteen. Wat dat betreft kun je de timing misschien ongelukkig noemen, maar The Family zal ongetwijfeld een groter publiek bereiken dan Thirteen. Maar waar laatstgenoemde zich voornamelijk op Ivy richt, richt een serie als The Family zich ook op onnodige bijzaken. Zaken die de serie ‘spannender’ of ‘sappiger’ maken, maar niet direct de kwaliteit ten goede komen. Dus wordt je opgescheept met intriges, affaires, kinderen met hun eigen problemen (die vaak niet zo interessant zijn om te volgen) en andere obstakels. En ik begrijp dat. Je hebt tegenwoordig een ‘hook’ nodig. Kijkers hebben een reden(en) nodig om te kijken en te blijven kijken. Als het concept niet flashy is, dan is het (vooral op netwerktelevisie) niet aantrekkelijk genoeg. Ik heb echter altijd liever dat een serie het best mogelijke verhaal probeert te vertellen. Dat verhaal is op de lange termijn het langst houdbaar.

Een aantal hoofdpersonages maakt ook al twijfelachtige beslissingen. Beslissingen waarvan je denkt: ‘is dat op dit moment nodig?’ of ‘heb je op dit moment geen andere dingen aan je hoofd?’. Een spannend avontuurtje in een verhoorkamer. Een verkiezingscampagne ten tijde van een belangrijkere gebeurtenis. Waarom? Daarnaast zijn de personages ook (nog) niet bijster interessant. Joan Allen is natuurlijk een top-actrice, maar mevrouw Allen heeft meer in haar mars dan zij hier te spelen krijgt. De rolverdeling binnen de familie had ook minder volgens het boekje gekund. The Family heeft, buiten het concept, nog niet echt dingen die er echt uitspringen of je nieuwsgierig maken naar meer.

The Family Banner Meneer Vevie

Hopelijk komt het echte interessante materiaal er nog aan. The Family kan best een interessante serie worden als de randzaken minimaal blijven. Er heeft zich veel afgespeeld binnen deze familie. Ik ben best geïnteresseerd in hoe de onderlinge verhoudingen zich ontwikkelen. Ik ben daarom van plan om The Family nog minimaal één a twee afleveringen te geven. Wie weet staat er dan een serie die, naast het concept, meer te vertellen heeft en dat ook doet op een interessantere manier. Wie weet…

De trailer:

Geef een reactie