The Crown – Eerste afleveringen

The fact is: The Crown must always win. Must always win

Na lang wachten is The Crown eindelijk gearriveerd. De duurste Netflix Original ooit brengt de nodige verwachtingen met zich mee. Verwachtingen die de serie in de twee afleveringen die ik gezien heb zeker waar maakt. Het budget is te zien op het scherm en de serie is meer dan boeiend. Luister, ik ben echt geen kenner van het Britse Koningshuis. Dus of dit een accurate vertelling is van het leven van deze mensen, zal mij een zorg zijn. Wat ik wel zie is dat het tot nu toe gewoon een erg goede vertelling is. De tweede aflevering is uitstekend te noemen en bereikt wat bij voorbaat de bedoeling is: sympathie opwekken voor Elizabeth en tonen wat voor hels karwei haar te wachten staat.

God save the Queen

Wanneer de serie start is Elizabeth (Claire Foy) nog prinses en staat haar huwelijk met Philip voor de deur. Een huwelijk dat niet door iedereen goedgekeurd wordt, maar Elizabeth weet een ieder alsnog aan haar kant te krijgen. Dat is waarschijnlijk al een voorbode voor het type koningin dat zij uiteindelijk zal worden. Wij zien de beginjaren van haar huwelijk en wat er zich afspeelt achter gesloten deuren. Haar vader, koning George, is namelijk ziek en men maakt zich grote zorgen om zijn gezondheid. Hij is niet het enige waar men zich zorgen over maakt. Prominenten maken zich ook zorgen om Winston Churchill (John Lithgow). Is hij nog wel de juiste man om het land te leiden in deze moeilijke en onzekere tijd?

In de tweede aflevering worden dan ook twijfels geuit over Churchill en de verslechterde gezondheid van de koning. Er wordt al beroep gedaan op Elizabeth om de honneurs van haar vader waar mogelijk waar te nemen. Dat is meteen een van de beste dingen die The Crown in deze afleveringen doet: de serie slaagt erin om een vrouw (die voor mij altijd een beetje overkomt als een robot) menselijk te maken. Wanneer Elizabeth droevig nieuws hoort over haar vader, wordt zij klaargestoomd om in haar vaders voetsporen te treden. Let daarom goed op de woorden van haar grootmoeder tegen het einde van de aflevering. Zij zal namelijk een balans moeten vinden tussen de Elizabeth die haar naasten nodig hebben en de Elizabeth dat het land nodig heeft. Hoe dan ook: The Crown must always win.

The Crown is beter dan ik had verwacht

Ik had eerlijk gezegd niet verwacht dat ik The Crown zo goed zou vinden. Oké, de aankomende zes afleveringen kunnen nog tegenvallen. Het kan. Dit wat ik nu heb gezien, is echter heel indrukwekkend. Ondanks de lange looptijd van de eerste twee afleveringen, zit ik er toch helemaal in. Bij series van Netflix merk ik vaak dat zij er niet altijd in slagen om de aandacht van de kijker vast te houden. Ik hoop dan ook van harte dat The Crown dit vasthoudt. Het ziet er simpelweg prachtig uit. De aankleding, de locaties en welke keuzes er gemaakt worden achter de camera. The Crown slaagt er vooralsnog in de sterkste punten van deze serie te benadrukken. Dat mag ook wel voor ‘de duurste Netflix serie ooit’. Maar, een hoog budget betekent niet altijd dat de juiste creatieve keuzes worden gemaakt.

Het acteerwerk is ijzersterk. Ik ga er zeker van uit dat Claire Foy en John Lithgow de nodige nominaties tegemoet kunnen zien. Schrijf hen maar alvast op voor de komende Golden Globes. Het is echt een helse taak om publieke figuren als koningin Elizabeth en Winston Churchill (waar velen een mening over hebben) naar het scherm te vertalen. Beide acteurs maken echter indruk wanneer zij op het scherm verschijnen. Foy als de vrouw die haar rug moet rechten en zal moeten leren wat het inhoudt om iemands vrouw en de machtigste vrouw van het land te zijn. En Lithgow, als de oude politicus die moet opboksen tegen de jongere garde dat aan zijn stoelpoten zaagt. De overige rollen zijn gelukkig ook goed gecast, waardoor (nog) niemand uit de toon valt.

Meneer bestijgt de troon

The Crown banner Meneer Vevie

Dat betekent aan de kant, ik moet de rest van dit seizoen zien. De tweede aflevering maakt mij heel erg nieuwsgierig naar meer. Kijk alleen maar naar het moment dat het nieuws van de toestand van koning George bekend wordt, tot het moment dat Elizabeth dit hoort. Ik had het gevoel naar een thriller te kijken. Deze scènes zijn ontroerend en indrukwekkend tegelijk. De tweede aflevering is gewoon erg goed geregisseerd. Ik heb het idee dat The Crown heel erg goed weet welk verhaal het wilt vertellen en wat het ons wilt tonen. Dat valt te prijzen. Ik ben dus weer even terug naar de bank, naar meer afleveringen van The Crown.

De trailer:

Geef een reactie