Stranger Things – Seizoen 1

Meneer is niet vies van some Stranger Things

Denk aan E.T. the Extra-Terrestrial. Denk aan The Goonies. Denk dan vervolgens aan Stand By Me. Als je al deze titels bij elkaar voegt, dan komt je tot Stranger Things. Deze heerlijke Netflix-serie is een van de beter ontvangen Netflix Originals tot nu toe. Als je een 80’s baby bent net als ik, doet Stranger Things je denken aan je jeugd. Aan de ongedwongen jeugdige vriendschappen die je toen had. Aan het ‘toen was alles beter gevoel’. Ik denk met weemoed aan de tijd toen ik met mijn jongens nog Super Mario Bros speelde. Ik was toen fan van Transformers (robots in the sky) en Back to the Future ging er bij mij ook lekker in. Dat is Stranger Things voor mij. Een mash-up van veel dingen waar ik vroeger blij van werd. So you best believe dat Meneer heel lekker ging op deze serie.

Deze beschrijving komt van de website Netflix-Nederland en is een goede opsomming van wat je kunt verwachten van Stranger Things. “In een typisch Amerikaans dorpje, Hawkins, gebeurt nooit iets. De sheriff van het dorp heeft eigenlijk nooit iets te doen, maar als op een dag de kleine jongen Will spoorloos verdwijnt worden alle inwoners van Hawkins in een bovennatuurlijk mysterie gezogen. Vrienden, familie en de politie gaan op zoek naar de jongen. Tijdens de zoektocht komen ze in aanraking met geheime experimenten en bovennatuurlijke krachten. Ook stuiten ze op een wel heel mysterieus meisje. Wat is er met Will gebeurd?” Meer wil ik zelf niet verklappen. Dit is een serie die je lekker over je heen moet laten komen. Een serie die je zelf moet ontdekken. Of niet, dat kan natuurlijk ook.

De mooie things aan Stranger Things

Ik heb in ieder geval oprecht genoten van deze serie. Vanaf de eerste aflevering zat ik er in. Als serieliefhebber hoop je altijd dat de eerste aflevering je pakt. Afgaande van de geluiden op het internet, kun je toch wel stellen dat dit bij veel kijkers gelukt is. Het mooie van Stranger Things is dat de serie wordt gedragen door tieners. Geloof Meneer: dat komt niet vaak voor. Het komt veel vaker voor dat je je als kijker ergert aan een tienerpersonage. Dat je soms zelf ernstig gefrustreerd raakt. Wij zijn eerst getuige van de hechte vriendschap tussen Dustin, Will, Lucas en Mike en zien daarna hoe zij alles in het werk stellen om te ontdekken wat er met Will is gebeurd. Het is die ‘ride or die’ mentaliteit die je als tiener had. Toen het nog ‘vrienden voor het leven’ was en je nog niet wist dat vriendschap vergankelijk kan zijn.

Stranger Things heeft ook een mooie rol voor Winonah Ryder. Ik zag mevrouw Ryder toch de laatste jaren als winkeldief. Dat beeld heb ik redelijk bij kunnen stellen. Wat mij betreft is het ook een goede zet van Netflix en The Duffers Brothers (de makers van deze serie) geweest om een kort seizoen te maken. Het zou anders teveel worden. Hoe lang zouden de kids namelijk nog uit handen van mysterieuze organisaties kunnen blijven? Hoe competent zouden deze organisaties zijn als dit het geval was? Hoe lang zouden de jongens het mysterieuze meisje (wiens naam Eleven is) kunnen verbergen? Stranger Things is een serie waar je je in moet verliezen, maar het is tegelijkertijd ook een serie die het niet te bont moet maken. Deze acht afleveringen zijn precies goed om in twee avonden te bingen. De serie houd je aandacht erbij, is spannend en boeiend tegelijkertijd.

En, en en: gaan we door naar seizoen 2?

Stranger Things banner meneer vevie

Wat mij betreft wel. Netflix ziet het zitten, The Duffer Brothers zien het zitten en de fans wachten er zeker op. Wel kun je je afvragen of het tweede seizoen niet teveel in herhaling zou vallen. De serie zou wel een andere insteek moeten kiezen om het interessant te houden. Maar goed, op basis van dit seizoen moet je The Duffer Brothers hun verdiende krediet geven. De serie is zo succesvol dat een vervolg bijna niet kan uitblijven. We zien dan wel of de kwaliteit van dit seizoen geëvenaard wordt. Vamos, op naar seizoen 2!

De trailer:

Geef een reactie