Recensie: Somewhere Between – Eerste afleveringen

Deze serie is Somewhere Between redelijk

Dit overkomt mij niet vaak, maar na vijftien minuten wou ik al kappen met Somewhere Between. Ik was klaar om adios te zeggen en zeker geen au revoir. Uit verveling heb ik op een later moment toch de pilot afgekeken. Ik zal eerlijk zijn: de eerste aflevering is niet al te best. Het is grotendeels no bueno. De tweede aflevering is al meer de moeite waard. Toch neem ik het je absoluut niet kwalijk als je voor die tijd al bent afgehaakt.

Een week om het leven van je kind te redden

Somewhere Between is namelijk niet de meest in het oog springende serie. De serie heeft lage productiewaarden en als kijker merk je meteen dat de serie is opgenomen in Canada. Wat maakt dat uit? Amerikaanse studio’s nemen vaak series in Canada op omdat de kosten van productie lager zijn. Dan heb je dus een Vancouver of Toronto dat zich voordoet als Amerikaanse stad. Dat hoeft geen probleem te zijn, behalve als je het begint te merken als kijker. Het komt de authenticiteit niet ten goede. Ik heb zo het idee dat de meest geoefende kijkers dit bij deze serie snel door zullen hebben.

De serie gaat over Laura Price (Paula Patton). Zij is ervan overtuigd dat haar dochter wordt vermoordt. Hoe weet zij dat? Ze heeft het namelijk al meegemaakt. Laura heeft al gerouwd om haar dochter en is van plan om uit het leven te stappen. Hoe het kan maakt niet uit, maar zij krijgt de mogelijkheid om de geschiedenis te herschrijven en het leven van haar dochter te redden. Datzelfde geldt voor privé-detective Nico Jackson (Devon Sawa), die het leven van zijn broer zou kunnen redden. Laura en Nico hebben opeens acht dagen om het onheil dat hen te wachten staat te voorkomen.

Somewhere Between heeft meer problemen

Dat de serie in Canada is opgenomen is namelijk geen diskwalificatie. De manier waarop de serie in beeld gebracht wordt (vooral in de eerste aflevering) is problematischer. Het ziet er zó standaard uit. Er wordt niks op het beeldscherm getoverd dat opvalt. Tonaal loopt het ook niet helemaal lekker. Probeert de serie namelijk een thriller te zijn of een melodrama? Ik had op voorhand geen idee, want de editing en de score dragen niet bij aan het creëren van een samenhangend beeld.

Centraal staat de relatie tussen Laura Price en haar dochter Serena. Serena maakt duidelijk hoe moeilijk het casten van goede jonge acteurs is. Het helpt ook niet dat Paula Patton niet goed uit de verf komt. Patton is een redelijke actrice. Het is echter geen actrice die middelmatig materiaal kan eleveren. Patton is in bepaalde scènes duidelijk aan het overacteren. Sawa doet het beter, maar het is gewoon duidelijk dat wij niet zitten te kijken naar de meest aansprekende personages/acteurs. Het komt niet binnen. Met al deze issues kan het dus voorkomen dat je na vijftien minuten al de televisie wilt uitdoen.

Waarom heb ik verder gekeken?

Somewhere Between banner Meneer Vevie

Ik ben niet afgehaakt, omdat ik iets vaak toch een kans wil geven. In de tweede aflevering kun je dan vaak zien of er aanpassingen zijn gemaakt. Of wat niet werkte in de pilot een beetje is gladgestreken. Dat is hier niet helemaal het geval. Tonaal is het dan beter in orde, maar kwalitatief gezien is er niet heel veel veranderd. De eerste twee afleveringen geven ook niet het vertrouwen dat het niveau in de resterende afleveringen écht omhoog zal gaan. Het gegeven, dat gebaseerd is op een Zuid-Koreaanse serie, is aardig, maar het zit ‘em gewoon in de uitwerking. Nee, ik kan het je niet kwalijk nemen als je Somewhere Between overslaat.

De trailer:

Geef een reactie