Slasher – Eerste afleveringen

Slasher is dramatisch mager

Televisie is bij uitstek het medium dat tijd nodig heeft. Het komt simpelweg niet vaak voor dat een serie er vanaf de start meteen staat. Dat is alleen weggelegd voor de betere series. Wat dat betreft begint Slasher meteen onderuit gezakt. Televisie is ook enorm tegenstrijdig. Enerzijds hebben series vaak tijd nodig. Anderzijds zijn er op dit moment zoveel goede series te zien, dat het geduld van de kijker sneller dan normaal opraakt. Waarom zou je namelijk hopen dat iets goed wordt, terwijl er met een druk op de knop een andere serie op het beeldscherm verschijnt die wel meteen je aandacht pakt? Als je deze criteria aanhoudt, dan ben je pijlsnel klaar met Slasher.

De serie draait om een jonge vrouw die terugkeert naar haar geboorteplaats. Sarah Bennett (Katie McGrath) en haar man Dylan (Brandon Jay McLaren, Gracefield) zijn de gelukkigen. Om het nog vreemder te maken trekt Sarah ‘gewoon’ weer in in het huis waar haar ouders zijn vermoord. Wie doet dat? Enfin, niet lang daarna vinden er weer mysterieuze moorden plaats. Zul je net zien: alles was rustig, totdat jij weer ten tonele verschijnt. Het schijnbaar rustige stadje is weer het decor van een soortgelijk mysterie die de stad dertig jaar eerder in de greep hield. Het blijkt dat meerdere inwoners van de stad zo hun geheimen hebben die wellicht ten grondslag kunnen liggen aan de moorden die plaatsvinden. Lukt het Katie om dit mysterie op te lossen. Beter gezegd, slaagt Katie erin om zelf niet haar hoofd te verliezen…

Slasher is een anthologieserie van de hand van Aaron Martin. De serie volgt elk seizoen een ander mysterie. De serie is volgens Martin ook duidelijk gemodelleerd naar American Horror Story. Ongeacht wat een ieder van de kwaliteit van laatstgenoemde serie vindt: daar houdt de vergelijking dan ook meteen op. De eerste twee afleveringen van Slasher hebben namelijk héél weinig om het lijf. De serie is aan het skinny dippen. De serie serveert eigenlijk niks meer dan horror clichés. Clichés die ook nog op de minst boeiende manier worden uitgevoerd. Horror is een genre waar ik vaak coulant voor ben. Om van het genre te genieten zul je nu eenmaal zo nu en dan dingen door de vingers moeten zien. Ik verwacht daar echter wel wat voor terug. Slasher beloond dat geduld eigenlijk nergens.

Het acteerwerk is niet om over naar huis te schrijven. Er is eigenlijk niemand die de aandacht weet vast te houden. Hoofdrolspeelster McGrath is nog het slechtst gecast van allemaal. Er is bijna geen groter probleem dan een slechte protagonist. McGrath kan simpelweg niet acteren. Dan hoop je dat de overige acteurs het falen van de lead nog een beetje goed maken, maar dat zit er niet in. Brandon Jay McLaren is geen slechte acteur, maar ook hij komt niet uit de verf. De bijrollen worden daarnaast ook niet op een boeiende manier ingevuld. Slasher stapelt zodoende probleem op probleem. Daar kan zelfs onze dienstdoende moordenaar niet door heen ‘slashen’.

De vertelling laat ook enorm te wensen over. Het enige wat ik dacht bij deze serie is ‘waarom’? Waarom gaat iemand weer wonen in het huis waar haar ouders zijn vermoord? Waarom loopt een vrouw die s’avonds achterna werd gezeten door een idioot in een zwart gewaad (die liefkozend The Executioner genoemd wordt) nog in de avond alleen op straat? Waarom laat haar man haar überhaupt nog alleen uit huis gaan nadat er nieuwe moorden plaatsvinden en hij bekend is met wat er zich voorheen heeft afgespeeld? Waarom gaat Sarah meermaals op de koffie bij de man die haar ouders heeft vermoord? Ik kan nog zoveel voorbeelden uit de eerste afleveringen opnoemen, maar dat bezorgt mij alleen maar hoofdpijn.

Slasher Banner Meneer Vevie

De eerste afleveringen bieden niks nieuws. Niks dat nieuwsgierig maakt naar meer. De personages die het leven laten krijgen nooit een gezicht. Het zijn voornamelijk vlakke personages, waarbij het voor de kijker totaal niet uitmaakt dat zij sneuvelen. Of in welke volgorde zij de pijp uitgaan. Ik ben zelfs geneigd om The Executioner een handje te helpen om nog wat leven in de brouwerij te brengen. Die helpt namelijk de nodige mensen om zeep, maar ook dat weet weinig te boeien. Ik had best trek in een goede slasher, maar dit heeft te weinig om het lijf. Slasher mist spanning. Slasher mist sfeer. Erger nog, Slasher slaagt er absoluut niet in om de kijker hongerig te maken voor de volgende aflevering. Deze serie mag je gerust overslaan. Ik neem maar weer de zware last op mij om toch nog de resterende afleveringen te bekijken. Wat doe ik mijzelf toch steeds aan…

De trailer:

2 Comments

  1. Gwen maart 20, 2016
    • Meneer Vevie maart 20, 2016

Geef een reactie