Shut Eye – Seizoen 1

Shut Eye heeft mij positief verrast

Shut Eye is het type serie dat wij al vaker hebben gezien. Althans, ik zeker. Ik heb nu al zoveel series gezien over antihelden dat ik een serie als Shut Eye nu wel kan dromen. Ook Jeffrey Donovan’s personage Charlie Haverford is een man die ‘slecht’ is, maar waar wij voor moeten duimen. Makers dienen van goede huize te komen, willen zij dit thema nog enigszins interessant maken. Dus is de hoofdrolspeler in deze serie een waarzegger. Het is natuurlijk een oplichter, maar zijn zij dat niet allemaal? Daarnaast werpt de serie een blik op de Roma-cultuur. Dat zou dit net dat beetje extra moeten geven. Iets wat de serie toch differentieert van de rest. Shut Eye presenteert qua uitvoering helemaal niks nieuws, maar er zijn toch dingen die ik zeker kan waarderen.

Waarzegger of oplichter?

Charlie Haverford is een waarzegger die meerdere kleine panden heeft in Los Angeles. De man is echter een oplichter die werkt onder de familie Marks, een familie zigeuners die de markt in handen heeft. Nadat Charlie wordt geslagen door de vriend van een cliënt, begint hij bepaalde visioenen te krijgen. Het betekent voor Charlie dat hij bepaalde dingen heel anders begint te zien. Dat komt goed uit, want zijn vrouw Linda (KaDee Strickland) begint steeds meer te ageren tegen de Marks. Niet snel daarna besluiten zij dat zij niet langer onder hen willen werken. Al snel komen zij een nieuwe klant op het oog die weleens hun ticket uit deze wereld zou kunnen zijn. Zij dienen dan wel de gewelddadige Fonso Marks (Angus Sampson) en zijn moeder Rita Marks (Isabella Rossellini) een stap voor te zijn.

Dat is, zoals het zo een serie betaamt, makkelijker gezegd dan gedaan. De politie houdt hen nauwlettend in de gaten. Hun zoon Nick geeft natuurlijk ook hoofdpijn (lijkt wel verplicht in dit type serie). Ik vraag mij altijd af waarom dit nodig is. Wanneer je kinderen in een serie alleen gebruikt als handicap, kun je ze beter niet gebruiken of beter schrijven. Zoals gezegd, Shut Eye is dus alles behalve innovatief. Vooral in de eerste afleveringen halen deze aspecten de serie naar beneden. Simpelweg omdat de serie elementen heeft die overbekend zijn. Fonso Marks (the big bad in deze serie) komt zeker in het begin heel cartoonesk over. Het is dan een personage dat alleen opvalt door het typetje en de maniertjes, niet door enige diepgang. En toch… toch zijn er in de eerste seizoenshelft genoeg aanknopingspunten om verder te kijken.

Blijf hangen voor de tweede seizoenshelft

Dan beginnen de verhaallijnen namelijk interessanter te worden. Het tempo gaat omhoog en er gebeurt meer. De blik op de Roma-cultuur wordt dan zeker de moeite waard. De familie Marks krijgt dan meer diepgang. Zelfs Fonso wordt dan meer een mens van vlees en bloed. De voorbereiding op het huwelijk van zijn veertienjarige dochter is dan in volle gang. Het is dan mooi om een andere kant te zien van het personage. Sowieso wordt Shut Eye staande gehouden door het acteerwerk. Jeffrey Donovan is erg goed op dreef. Als Charlie dient hij charmant/overtuigend te zijn. Zijn cliënten dienen te geloven in zijn kunnen. Daar slaagt hij met glans in. KaDee Strickland is sterk als zijn vrouw Linda. Linda is koud en berekend. Het is de vrouw die alles bij elkaar houdt. De alfavrouw. Haar relatie met Emmanuele Chriqui (Gina) is niet de moeite waard (de hele verhaallijn niet). Dat ligt echter niet aan Strickland. Sampson en Rossellini leveren ook goed werk.

De goede momenten (en performances) geven net de doorslag. Je kunt er namelijk niet omheen dat Shut Eye in essentie meer van hetzelfde is. De serie maakt dat goed met goed geregisseerde afleveringen (Shut Eye ziet er goed uit) en goede bijrollen. Susan Misner en Mel Harris zijn zeker ook het benoemen waard. Het was zeker verstandig om de Roma-cultuur te bespreken, want het geeft uiteindelijk de serie wel dat beetje extra. Dit is beslist niet een van de beste series van 2016, maar het is zeker de moeite waard.

De trailer:

Geef een reactie