Shoot the Messenger – Eerste afleveringen

Oké, wie Shoot the Messenger?

Het lijkt mij knap lullig. Kom je alleen een boodschap overbrengen, wordt je neergeschoten. Dan houd je voortaan dus je mond. En soms… soms is dat ook helemaal niet erg. Shoot the Messenger is een nieuwe Canadese serie waarvan al twee afleveringen zijn uitgezonden. Eerlijk gezegd: je mist niks als je deze overslaat. Er is simpelweg teveel televisie, en ook teveel goede televisie, om je druk te maken om Shoot the Messenger. De twee afleveringen die ik heb gezien zijn niet slecht. Het geheel is eerder onopmerkelijk te noemen.

Good place, wrong time

Daisy (Elyse Levesque) is een jonge ambitieuze journaliste. Wanneer zij voor een artikel afspreekt met haar contactpersoon, is zij getuige van een moord. Deze moord zet de gemeenschap op scherp en ontketent een bendeoorlog in de stad. Daarnaast heeft Daisy ook een roerig privéleven. Zij beland al snel in een driehoeksverhouding tussen een collega en de agent die de moordzaak onderzoekt. Deze moordzaak is nog maar het begin. Het zal hoogstwaarschijnlijk niet lang duren voordat Daisy ontdekt dat er nog veel meer aan de hand is. Althans, daar ga ik van uit. Ik heb sterk het vermoeden dat zij zal stuiten op corruptie, politieke dwalingen enzovoort. Ik heb Daisy maar meteen opgebeld en gezegd dat zij er alleen voor staat. Ik zwaai af.

Deze twee afleveringen hebben mij namelijk niet over de streep getrokken. Shoot the Messenger schiet daadwerkelijk de boodschapper neer, maar het weet niet te boeien. Er gebeurt werkelijk niks waarvoor je op het puntje van je stoel gaat zitten. Men doet aan sexytime. Er wordt gescholden. Wapens worden afgevuurd. Personages hebben geheimen en mensen die zij proberen te behoeden voor rampspoed. Deze afleveringen vinken bepaalde hokjes af, maar geven de hokjes die zij afvinken nooit een interessante invulling. Ongeacht welk potlood of pen er wordt gebruikt.

On to the next one

Shoot the Messenger banner Meneer Vevie

De acteurs doen ook niks opmerkelijks met het verhaal. Ik kan werkelijk niemand opnoemen waarvan ik meer te weten wil komen. Dat betekent ook automatisch dat ik niemand kan opnoemen in wiens lot ik geïnteresseerd ben. Shoot the Messenger is bij de start al meteen het type serie waarvan je weet wie het met wie doet, wie er geheimen heeft en dus hoe de vork in elkaar steekt. Meer valt er echt niet van te maken. Ik denk echt dat ik er niet naast zit als ik zeg dat deze serie ook in het vervolg niet veel beter gaat worden. Er zit misschien (heel misschien) ergens een interessante versie verstopt, maar daarvoor heb je een aantal graafmachines nodig.

De trailer:

Geef een reactie