Recensie: The Punisher – Seizoen 1

The Punisher is een gevaarlijke gozer

Zó: ik heb het seizoen erop zitten. Ik dacht eerlijk gezegd niet dat ik het zou overleven na de eerste zes afleveringen. Ik dacht dat ik de zoveelste slachtoffer van Frank Castle zou worden. Gelukkig is de tweede seizoenshelft beter en heb ik mij toch leren verdedigen tegen The Punisher (check). Er gingen dingen goed, maar er gingen ook veel dingen mis. Laten we het er maar snel over hebben.

Stof tot nadenken

The Punisher gaat over oud-marinier Frank Castle die de moord op zijn gezin probeert te wreken (mijn recensie van de eerste afleveringen). Niks zal hem daarbij tegenhouden. Heb je ermee te maken, dan ben je je leven niet meer zeker. Kijk, zo simpel kan het soms zijn. In dit eerste seizoen is zijn vuurwapen dan ook een verlengstuk van zijn arm. Op de meest brute manier verliezen tegenstanders hun leven. Frank is een antiheld met twijfelachtige methoden.

Ben jij van mening dat niemand het recht heeft om het heft in eigen handen te nemen? Ik begrijp je. Het betekent dan wel dat je jezelf niet moet punishen met The Punisher. Dit is dan niet voor jou. Sla de serie ook over als je allergisch bent voor vuurwapens en een aanhanger bent van de strijd in Amerika om de wetgeving omtrent vuurwapens aan te scherpen.

Ik zag recensies voorbij komen waarin werd gesteld dat dit het verkeerde moment is voor dit type serie (vanwege de recente schietpartijen in Amerika). Ik begrijp de argumenten. Er moet echter wel bij gezegd worden dat het nooit het juiste moment zou zijn. Helaas (en dan bedoel ik ook écht helaas), is vuurwapengeweld in Amerika aan de orde van de dag. We worden continu opgeschrikt door trieste berichten van weer een dodelijke schietpartij. Het is een neverending story. De release van The Punisher werd ook uitgesteld door een recente schietpartij. Hoe vervelend het ook is: deze dingen zullen blijven gebeuren.

The highs and lows van The Punisher

De beste verhaallijn heeft ook met de kwestie rond vuurwapens te maken. Een veteraan opent de jacht op Karen Page en een senator, en doet een aanklacht tegen het etablissement. Daarnaast zet hij zich ook in voor zijn recht op het tweede amendement. Die afleveringen zijn veel onderhoudender dan wat er gebeurt in het eerste deel van het seizoen. Want, de eerste zes afleveringen zijn zó traag. Laten we eerlijk zijn: op sommige brute momenten na zijn ze gewoon boring. De pacing (het tempo, de opbouw) schiet weer ernstig tekort. Wat we in de eerste seizoenshelft zien had best in 2 á 3 afleveringen gekund, inplaats van zes.

We worden dan geïntroduceerd aan secundaire personages die de aandacht niet vast kunnen houden. De centrale verhaallijn (het complot en wat men uitspookte in Afghanistan) is niet extreem boeiend. Dinah Madani’s (Amber Rose Revah) kruistocht interesseert me alleen omdat Frank erbij betrokken was.

Als we het toch over Frank hebben: als kijker moet je bijna geloven dat hij onverwoestbaar is. De man vangt zoveel klappen en kogels op, dat een mindere man allang gesneuveld zou zijn. Daar mogen we best kritisch naar kijken. Het roept vragen op dat Frank in véél situaties getrainde politiediensten en professionals de baas is. Het laat hen er niet altijd competent uitzien. Frank is een baas en de ultieme moordenaar, maar eerlijk is eerlijk: je moet natuurlijk wel het nodige door de vingers zien.

Morele vragen

De blik op het leven van veteranen is interessant. Het leven is niet makkelijk voor hen zodra ze weer landen op Amerikaans grondgebied. De serie geeft goed inzicht in de struggles die deze mensen ervaren. Het kijkt naar de trauma’s en de psychische/lichamelijke littekens die oorlog veroorzaken. Men laat ons ook stilstaan bij het handelen van Frank, want wat moeten we nou echt vinden van zijn optreden? Ja, hij is ons uitgangspunt. Hij zaait echter wel dood en verderf. Is dat wat we willen? Moeten criminelen berecht worden of verdienen ze een kogel voor de moeite? Het wordt in ieder geval wel duidelijk wat voor schade wapens kunnen aanrichten wanneer ze in de verkeerde handen vallen. Iets waar de realiteit ons ook steeds aan herinnert.

Ik ben niet zo moeilijk en kan dit los zien van de realiteit. Ik ben hier zeker niet vies van. Jon Bernthal is toch magnifiek in deze rol. Zeg eens zelf: de serie is toch veel beter wanneer Frank op het scherm is? Ik kan me niet voorstellen dat ik nu wat verkeerd zeg. Zonder Bernthal hadden veel minder mensen de eerste seizoenshelft overleefd. Maar ik begrijp het zeker als iemand zich afvraagt of dit soort geweld wel ‘entertainment’ is. Het is een legitieme vraag die best gesteld mag worden en een vraag die een ieder voor zichzelf mag beantwoorden.

The final countdown

The Punisher banner

Frank’s mattie Billy Russo (Ben Barnes) gaat gedurende het seizoen vordert ook een belangrijkere rol spelen. Ik moet wel eerlijk zeggen dat dit seizoen geen geheimen kent. Je ziet al snel waar het heen gaat en wie de big bad van het seizoen wordt. The Punisher is beter dan Iron Fist en The Defenders, maar de serie kent veel problemen. Er zijn gewoon veel dingen waar je kritische kanttekeningen bij kunt plaatsen. De creatieve keuzes die gemaakt worden in de Marvel-series op Netflix, kan ik vaak moeilijk begrijpen. Had dit een seizoen gemaakt van acht afleveringen en het was veel beter te pruimen. Dit zijn al geen thema’s waar je vrolijk van wordt. Daarom kun je 13 afleveringen alleen rechtvaardigen als je het materiaal ervoor hebt.

Netflix kennende zal er vast een tweede seizoen komen. Mijn advies: geef The Punisher dan meer een episodisch karakter. Ik denk dat het deze serie goed zou doen. Voor nu zeg ik: bedankt voor je intense performance, Jon Bernthal! Ondanks de mindere aspecten, zorgde jij er toch voor dat ik bleef kijken.


Heb je het eerste seizoen gezien? Dan heb ik spoilers en overige opmerkingen in de aanbieding op de volgende pagina!

De trailer:

4 Comments

  1. Daan november 20, 2017
    • Meneer Vevie november 20, 2017
  2. ollieherman november 20, 2017
    • Meneer Vevie november 20, 2017

Geef een reactie