Recensie: Dark – Eerste afleveringen

Are you affraid of the Dark?

Was ist los, Freunden? Wellicht niks, maar Dark (IMDb) is vanaf vandaag (1 december 2017) te zien op Netflix. Dat is ganz Geil! Deze serie wordt al vergeleken met Stranger Things. Op voorhand dacht ik: ‘ho, trap even op de rem’. Nu na het zien van de eerste afleveringen begrijp ik de vergelijking.

Net als in laatstgenoemde serie gaat het over de verdwijning van kinderen. Vreemder is dat de verdwijning lijkt op een zaak uit 1986. Toen verdween Mads Nielsen, het jongere broertje van politieagent Ullrich Nielsen (Oliver Wasucci). Nu is zijn jongste zoon, Mikkel (Daan Lennard Liebrenz), een van de vermiste kinderen. Als de inwoners van de kleine stad Winden eerlijk zijn, dan moeten zij toegeven dat er de laatste tijd vreemde dingen gebeuren. Vreemde dingen die niet los van elkaar staan. Al snel wordt het duidelijk dat meerdere families zijn betrokken bij het mysterie. Wat is er aan de hand in Winden?

Een lekkere mix

De eerste afleveringen van Dark gaan er toch wel lekker in, hoor. Het is toch wel een fijn brouwseltje met bovennatuurlijke en mysterieuze ingrediënten. Ik zie sommige kijkers gerust met een vergrootglas voor de tv zitten. Er hangt vanaf de eerste aflevering een onheilspellende en sinistere sfeer. De productiewaarden zijn prima in orde en dragen zeker bij aan het geheel. Er worden interessante keuzes gemaakt. De serie heet dus met recht Dark. Zodra de zon onder gaat gebeuren er hier vreemde dingen. Dat gevoel wordt versterkt door de onheilspellende klanken en dreigende deuntjes.

Wat ook opvalt is dat de eerste afleveringen er een lekker tempo op nahouden. Er gebeurt veel, maar niet zo veel dat je de draad kwijt raakt. De kijker heeft voortdurend het gevoel dat er meer aan de hand is. Dat bepaalde personages meer weten dan ze prijsgeven. Nee, dit is een aangename kennismaking met deze serie.

Het niveau van de Duitse acteurs is ook gewoon prima. Er zijn hier geen koekenbakkers aan het werk. Van de jongere acteurs naar de oudere garde: het is overtuigend. De affaire die Ullrich Nielsen erop nahoudt met de moeder van een van de jonge hoofdrolspelers, had wat mij betreft niet gehoeven. Er zijn genoeg personages met geheimen. Dat én de vermissing van de kids is genoeg om de kijker geboeid te houden. Ik wil weten hoe de vork in de steel zit. Zonder mij druk hoeven te maken of er onnodige heisa komt omdat twee personages elkaar stiekem aan het haar trekken.

Een bevredigende climax

Dark banner

De vraag is of de uiteindelijke resolutie bevredigend is. Maar goed, dat is altijd het geval bij dit soort series. De makers sturen ons op een reis die naderhand wel de moeite waard moet zijn, anders vallen dit soort series toch een beetje in het water. De opzet is in ieder geval ambitieus. Ik ga natuurlijk niet té veel vertellen, maar de derde aflevering speelt zich grotendeels af in een andere tijd. Dat roept nog meer vragen op over wat precies met elkaar te maken heeft en wat simpelweg een dwaalspoor is. En, dat onheilspellend figuur met capuchon op lijkt ook niet bepaald een lieve jongen. Er is genoeg om op terug te komen bij een recensie over het eerste seizoen. Op naar de resterende afleveringen, dus!


Heb je de eerste afleveringen gezien? Dan heb ik spoilers en overige opmerkingen in de aanbieding op de volgende pagina!

De trailer:

2 Comments

  1. Gwen december 2, 2017
    • Meneer Vevie december 2, 2017

Geef een reactie