Quarry – Seizoen 1

Nice work, Quarry, nice work

Het eerste seizoen van Quarry zit erop. Voor mij is het duidelijk dat ik heb gekeken naar een van de betere series van 2016. Het achtdelige eerste seizoen ging er bij mij dan ook in als zoetekoek. Ik moet het Cinemax wel nageven: na Strike Back, Banshee en The Knick, komt de zender weer met een serie dat zich weet te onderscheiden van wat er elders op televisie te zien is. Al deze series hebben hun eigen toon en sfeer. Dat is knap. Tijdens het kijken krijg je echt het gevoel dat je naar Quarry aan het kijken bent, net als dat het geval is bij de series die ik net genoemd heb.

Quarry gaat over veteraan Mac Conway (Logan Marshall-Green) die terugkeert uit Vietnam. Wat moet een man doen die nergens aan de bak komt en met de nek wordt aangekeken sinds hij terug in het land is? Tja, dan kan het zo zijn dat je het verkeerde pad op gaat. Dat gebeurt ook in deze serie en al snel is er geen weg meer terug. Het is óf als huurmoordenaar acteren, of iedereen die je lief heeft loopt gevaar. Dan is voor velen de keus snel gemaakt. Dit alles wordt gepresenteerd in een rauw en kil jasje. Mac’s situatie is uitzichtloos, net zoals zijn perspectieven in deze wereld. Dat is spijtig voor Mac, maar heel erg plezierig voor mij.

Het is een koude wereld

De serie presenteert een erg bleke leefwereld. Het is eind jaren zestig, begin jaren zeventig. Het is Amerika versus het communisme. Veteranen die terugkeren vanuit Vietnam en in een Amerika belanden dat hen uitkotst, terwijl zij juist in een moeilijke tijd hun land hebben gediend. Dit is een tijd waaraan je wilt ontsnappen. Denk aan het beeldje van Joni (Jodi Balfour) waar ‘goodbye, cruel world’ op staat. Segregratie is nog aan de orde van de dag in Memphis. Kortom: het is fucked up. Het tijdsbeeld dat de serie schetst is treffend en het geeft de serie net dat beetje extra.

Quarry neemt de tijd om het verhaal te vertellen. Wanneer het seizoen eindigt weet je wie Mac is en wat hem drijft. Dat weet je ook van Joni. De karakterontwikkeling staat centraal en daar houd ik van. Dat zal niet iedereen kunnen waarderen. Ik beaam dan ook dat sommigen deze serie traag en saai zullen vinden. Dat begrijp ik. Veel wat gebeurt speelt zich binnenskamers af. In diepgaande gesprekken, waarin er veel duidelijk wordt over de struggles waarmee men kampt. Wanneer personages hun dilemma’s uiten, piekeren en zich zorgen maken over zichzelf of elkaar. Dit is een serie dat niet bang is om de diepte in te gaan.

Goed werk voor en achter de schermen

Het acteerwerk is uitstekend. Ik was zelf niet bekend met Logan Marshall-Green, maar de man is hier heerlijk bezig als Mac Conway. Mac is een man die getekend is door het leven. Die eigenlijk altijd wel lijkt te verdrinken in zijn problemen en voortdurend tegen de stroming in moet zwemmen. Ik vind het fantastisch werk en een van de betere performances van 2016. Maar goed, Jodi Balfour gaat ook lekker als zijn vrouw Joni. Datzelfde geldt voor Damon Herriman en Peter Mullan. Quarry is goed gecast en dat is vooral van belang voor series als deze, die zo leunen op de interactie tussen de personages.

Het werk van Greg Yaitanes maakt Quarry ook enorm boeiend en moet benoemd worden. Wie bekend is met Banshee weet dat de man een begaafd regisseur is. Hij regisseert hier alle afleveringen en het eindresultaat mag er wezen. Kijk maar naar de sterk geregisseerde pilot die meteen de toon zet voor deze serie. Wat te denken van de geweldige openingsscène van de zesde aflevering, waar Mac zich weer in Vietnam waant of de geweldig geschoten oorlogsscène in Vietnam in de seizoensfinale. Quarry mag gezien worden en de serie is een goed argument voor regisseurs die een heel seizoen voor hun rekening nemen. Het eerste seizoen van True Detective (Cary Joji Fukunaga) en The Knick (Steven Soderbergh) zijn hier een goed voorbeeld van.

Is dit het einde van Quarry?

Quarry banner Meneer Vevie

Dat is de vraag. De seizoensfinale zou eigenlijk een goede seriefinale kunnen zijn. Ik zie graag meer van deze wereld, maar als het hier stopt zou dat ook niet erg zijn. De grootste valkuil voor series, is te lang doorgaan. Niet elke serie heeft meerdere seizoenen nodig. Dat is het mooie van het Britse tv-model: het is vaak kort maar krachtig. De focus ligt op het vertellen van het best mogelijke verhaal en dat is waar het om draait. Amerikaanse series verliezen dit vaak uit het oog en de commercie regeert te vaak. Dat is gewoon jammer. Dus als dit het was, Quarry, dan kwam, zag en overwon je.

De trailer:

 

Geef een reactie