Me, Myself and I – Pilot

It’s just Me, Myself and I

Dat is de beroemde zin in het refrein van Me, Myself and I van De La Soul. Het werd wel even funky in mijn hoofd toen ik aan dat nummer dacht. De titel van dat nummer is hetzelfde als de titel van deze nieuwe serie van CBS. Me, Myself and I kijkt naar het leven van de uitvinder en zakenman Alex Riley. Er worden drie belangrijke perioden in zijn leven behandeld. We zien Alex als 14-jarige (in 1991) verhuizen naar Los Angeles, als 40-jarige (in 2017) wanneer hij het stuklopen van zijn huwelijk probeert te verwerken en als 65-jarige (in 2042) wanneer hij net met pensioen gaat. Ik moet zeggen: ik ging hier heel lekker op! De vraag is alleen of deze structuur de serie uiteindelijk niet in de weg gaat staan.

De Alex show

Alex wordt gespeeld door drie acteurs: Jack Dylan Grazer (de 14-jarige), Bobby Moynihan (de 40-jarige) en John Larroquete (de 65-jarige). In deze pilot zien wij hoe Alex probeert te dealen met deze belangrijke fasen in zijn leven. De jonge Alex zijn moeder hertrouwd en dat betekent dat hij richting LA moet. In de huidige tijd heeft Alex het lastiger. Zijn bedrijf heeft het moeilijk. Hij woont in de garage van zijn beste vriend en zijn scheiding knaagt ook aan hem. De oude Alex heeft het dan weer gemaakt. Het leven is goed voor hem geweest. Hij is financieel onafhankelijk en zijn dochter staat op eigen benen. Dat is voor hem het moment om het rustig aan te doen. Het moment om te gaan nadenken wat het leven nog meer te bieden heeft naast zijn bedrijf. Hij besluit dan ook met pensioen te gaan en zich te focussen op het laatste hoofdstuk van zijn leven.

Ik ben te spreken over het begin van Me, Myself and I. De vertelling is interessant en er zijn een aantal dingen die slim worden aangepakt. De jonge Alex, bijvoorbeeld, zou in de pilot makkelijk neergezet kunnen worden als een hinderlijk joch dat de pest heeft aan zijn stiefvader en stiefbroer. Wat weer zou resulteren in een heleboel strijd in het huishouden. Het gaat echter helemaal niet die kant op. Het is mooi dat Alex in alle drie perioden wordt neergezet als iemand die niet bij de pakken blijft neerzitten. Er is een soort positivisme dat erdoorheen komt. Dat is mooi om te zien. Dat zorgt ervoor dat elke Alex sympathiek is en iemand die je graag beter wilt leren kennen. Dat hij fan is van Michael Jordan helpt natuurlijk ook.

De tijd wacht op niemand

Me, Myself and I banner

Dat klopt. Zeker niet op Meneer, want ik word elke dag grijzer. De blikvanger van Me, Myself and I zijn de tijdsprongen die de serie maakt. Dat kan echter ook tegen de serie werken. Kijkers zullen namelijk hun favoriete periode en vertolking van Alex hebben. Het kan dan best dat een bepaalde periode op de zenuwen gaat werken (of afleidt), vooral wanneer er dan een mindere verhaallijn is. Dat is altijd waar makers voor moeten waken wanneer zij met dit soort gimmicks komen. De serie zou er dus goed aan doen om te experimenteren. Je hoeft niet per se aan het concept vast te houden. Geef elke versie van Alex, bijvoorbeeld, soms een spotlight-episode (een aflevering die echt om hen draait). Zo kun je ervoor zorgen dat je je niet vastpint aan een concept.

Ik ben vooral onder de indruk van Jack Dylan Grazer als de jonge Alex. John Larroquete en Bobby Moynihan behoeven voor veel televisievolgers geen introductie. Daarom is het knap dat Grazer zich naast hen staande weet te houden. Het zou namelijk echt geen schande zijn als Grazer een beetje zou ondersneeuwen. Me, Myself and I is verder geen comedy die we nog nooit gezien hebben. De pilot is echter heel degelijk uitgevoerd en maakt mij zeker benieuwd naar het vervolg. We houden allemaal van een feel good comedy, toch? Ik zeker. En als je deze niet leuk vindt… dan kijk ik het lekker in mijn eentje!


Heb je de pilot al gezien? Dan heb ik spoilers en overige opmerkingen in de aanbieding op de volgende pagina!

De trailer:

Geef een reactie