Goliath – Seizoen 1

Wie zegt dat je niet kunt winnen van Goliath?

Dat je een klerenkast kunt verrassen met een goede rechter, lijkt mij duidelijk. Hoe groter ze zijn, hoe harder ze vallen. Ik heb nu het eerste seizoen van Goliath achter mijn kiezen. Gelukkig heb ik mijn tanden er niet op stuk gebeten. Deze acht afleveringen gingen er namelijk goed in bij Meneer. Ik ga ervan uit dat mijn recensie van de eerste aflevering is gelezen, dus ik ga niet weer een samenvatting geven van het verhaal. Ik blijf niet bezig, joh! Wil je dat: lees dan mijn eerdere recensie. Nee, we gaan meteen door naar wat er onder de motorkap zit van deze serie.

Er is genoeg to like here

Dat klopt. Het eerste seizoen van Goliath kijkt heel lekker weg. Acht afleveringen is precies goed. Wat meer Billy Bob Thornton is nooit verkeerd, maar de zaak die behandeld wordt is op zich nothing special. Laten wij eerlijk zijn: er wordt niks gepresenteerd wat menig legal drama niet eerder heeft laten zien. Kijk naar de verfilmingen van het werk van John Grisham of het vroegere werk van maker David E. Kelley zelf. We zijn er geweest. We kennen het inmiddels wel. Wat dat betreft is het ook soms voorspelbaar. De scènes in de rechtszaal blijven overeind door het werk van Thornton, Arianda en Molly Parker.

Dan heb ik meteen de MVP’s (Most Valuable Players) van Goliath genoemd. In mijn recensie van de eerste aflevering was ik al lovend over Billy Bob Thornton en dat ben ik nog steeds. Dit is echt een heel sterk optreden. De scène in de rechtszaal in de tweede aflevering waarin Billy laat zien hoe geslepen hij is, is prachtig. Thornton speelt erg overtuigend een man die in een zwart gat is gevallen, maar daarom niet onderschat mag worden. De man wordt aan het begin van de serie neergezet als een topjurist en hij maakt dat ook waar gedurende het seizoen. Ik gaf het al aan, maar let ook op het werk van Nina Arianda (Patty Solis-Papagian) en Molly Parker (Callie Senate). Het is indrukwekkend werk van beide dames.

Goliath weet een aantal keer te verrassen met aardige wendingen. Wat te denken van het verrassend abrupte einde van de tweede aflevering. Dat is, trouwens, niet de enige aflevering die op een opmerkelijke manier eindigt. Dit soort dingen zorgen dat je blijft kijken. Daarnaast leveren de onderonsjes tussen de hoofdrolspelers mooie dialogen en het nodige vuurwerk op. Ik heb ook genoten van de ritjes in Billy’s rode Mustang cabrio. Deze ritjes zijn een evenement op zich. Op een gegeven moment wordt de cabrio van Billy ook steeds voller. Dan zie je ze rondrijden door de stad richting de rechtbank, met zijn allen gepropt in dat autootje. Het heeft wat komisch.

Maar niet alles gaat van een leien dakje

De grootste teleurstelling van dit seizoen is wat William Hurt (Donald Cooperman) te doen krijgt. De man moet een topjurist voorstellen, maar komt het hele seizoen over als een gestoorde superboef. Als een man die elke situatie (schijnbaar) naar zijn hand kan zetten en overal ogen heeft. Zelfs in de rechtbank heeft de man camera’s geïnstalleerd. Viespeuk! Een personage dat schijnbaar almachtig is, werkt bijna nooit. Het is ongeloofwaardig. Hurt is zeker niet slecht, maar zijn personage maakt gewoon geen indruk en wekt vaak irritatie op. Hetzelfde geldt voor Olivia Thirlby (Lucy Kittridge), die zich ontpopt als de muse van Cooperman. Gaandeweg wordt ze steeds mondiger. Dat is storend, want zij heeft haar strepen niet verdiend.

David E. Kelly en Jonathan Shapiro gaan in deze verhaallijn duidelijk voor wat vrouwen moeten doen om serieus genomen te worden in deze wereld. Welke tol zij moeten betalen om het respect te verdienen van hun veelal mannelijke collega’s. De duidelijke tegenhanger is Molly Parker’s personage Callie Senate. Een vrouw die snapt dat je over voldoende kennis moet beschikken en genadeloos moet zijn om je staande te houden. Nogmaals, ik begrijp dus waar de serie heen wilt met Lucy Kittridge. De boodschap is prima. De uitvoering en hoe zich dat vertaald naar het scherm, laat alleen te wensen over. Hetzelfde geldt voor de inbreng van de gladde fixer die Billy het leven zuur maakt.

Op naar seizoen 2?

Goliath banner Meneer Vevie

Goliath gaat in principe over een man die zijn nek durft uit te steken. Over een man die de corruptie van de grote bedrijven zat is en het niet langer accepteert dat zij daar mee weg komen. Wat altijd gebeurt als niemand je op de vingers tikt. Het is een aanklacht tegen zij die hun macht misbruiken. Wel kun je je afvragen of zulke machtige spelers (die hier zelfs tot moord in staat zijn), het zo ver moesten laten komen. Had Billy opgeruimd en veel narigheid had je bespaard gebleven. Goliath zou natuurlijk meteen stoppen als dit was gebeurd, maar deze vraag is wel gerechtvaardigd.

Dus, op naar seizoen 2? Nee, dat zou ik zelf niet doen. Het einde van dit seizoen fungeert als een goed einde van de serie. Ik ga zeker kijken mocht er een tweede seizoen verschijnen, maar soms moet je tevreden zijn met wat je bereikt hebt en het daar bij laten. Billy McBride is een te goede advocaat om een underdog te blijven. Wanneer David Goliath verslaat, is het zelf een grote meneer. Als serie moet je voorkomen dat je in herhaling valt. Mocht er een interessante insteek gevonden worden voor een tweede seizoen, dan graag. Zo niet, dan komt Billy Bob Thornton vast weer elders op zijn pootjes terecht.

De trailer:

http://youtu.be/k5_1LKLtLro

 

Geef een reactie