Frequency – Pilot

Zitten wij op dezelfde Frequency?

Stel je eens voor dat je met een overleden naaste kan communiceren… Met iemand die je enorm lief hebt gehad. Die je nog elke dag mist. Raimy krijgt deze kans in Frequency. Via een radio kan zij communiceren met haar vader, een vermoorde politieagent. Oké, ik begrijp dat dit alleen maar mogelijk is op het grote of kleine scherm. Het idee is echter wel intrigerend. Of deze serie even interessant wordt als de gelijknamige film, dat weet ik niet. Na deze pilot ben ik in ieder geval wel geneigd om te kijken hoe ver de serie komt.

Soms moet je het verleden met rust laten…

Frequency is een film die veel filmliefhebbers zullen kennen, maar het is geen grote titel zoals Lethal Weapon of The Exorcist. Een remake doet dus veel minder stof opwaaien. In deze serie versie communiceert Raimy Sullivan (Peyton List, The Tomorrow People) na twintig jaar weer met haar vader. Wij leven nu echter in 2016 en haar vader is overleden in 1996. Nadat beiden de schok te boven zijn, confronteert Raimy haar vader al snel met een belangrijk feit: de man heeft nog maar een dag te leven. Ik zou balen, ik zeg je eerlijk. Zit ik nu op de bank dit te typen, ga ik morgen de pijp uit…. Ah, hell no!

Raimy komt, zoals het dit soort series/films betaamt, al snel achter het volgende: soms moet je het verleden met rust laten. Je kunt iets goed bedoelen, maar iets kan totaal anders uitpakken. En, hoe ga je daar dan mee om? Niks is zonder consequenties. Dat is zeker wat deze pilot zijn charme geeft. Je kunt je meteen afvragen of ze dit gegeven een heel seizoen interessant kunnen houden, zonder zich in allerlei bochten te hoeven wringen. En eerlijk is eerlijk, vaak blijkt gewoon van niet. Deze pilot is echter boeiend genoeg om erachter te komen hoe lang ze dit volhouden.

Meneer is ingecheckt

Frequency Meneer Vevie

 

Dat klopt. Ik ga dit seizoen ook aan dat radiootje zitten. Wie weet wie ik te pakken krijg. Marilyn Monroe. The Notorious B.I.G. Misschien wel Michael Jackson. Dat is pas een thriller. Nee, wat Frequency laat zien is gewoon heel degelijk. Peyton List is sinds The Tomorrow People gegroeid als actrice en Riley Smith is ook goed te pruimen als haar vader, Frank. Ondanks dat je de afloop van de pilot waarschijnlijk vanaf het begin wel kunt raden, blijft het toch boeiend. Het houdt de aandacht vast en maakt nieuwsgierig naar de rest van het seizoen. Dat is toch wat een pilot moet doen.

Maar, zoals ik al aangaf, Frequency moet dus oppassen dat het zich niet in allerlei bochten wringt. Ik geloof ook echt dat deze serie niet gebaat is bij een volledig seizoen van twintig of meer afleveringen. Dertien tot vijftien afleveringen en niet meer. Je kunt wel elke aflevering de tijdlijn gaan veranderen, maar op een gegeven moment wordt dat te verwarrend en te repetitief. Daar is een serie als dit niet bij gebaat. Ik hoop dus dat The CW niet overdrijft en fillers en dergelijke achterwege laat. Dan kan dit seizoen een hele aardige zit worden.

De trailer:

Geef een reactie