Fear the Walking Dead – Not Fade Away

Het is officieel. Fear the Walking Dead heeft voorlopig geen bestaansrecht. Het is een serie die gebukt gaat onder matig schrijfwerk en geen interessante draai weet te geven aan dit gegeven. Toen deze serie werd aangekondigd leek het een goed idee om de wereld tijdens de uitbraak te verkennen. Er is niks mis met dat idee, maar zorg dan voor een adequate uitvoering. Tot nu toe heeft dit nog teveel weg van een serie die overduidelijk probeert mee te liften op het succes van de moederserie. Tot nu toe bewijst FTWD elke week dat deze spin-off eigenlijk niet nodig was. Ik zie mijzelf als een eerlijke kijker. Ik ben niet het type kijker dat door allerlei zwakke aspecten heen kan kijken. Of ik nu een fan ben of niet, ik heb geen moeite om te erkennen of iets niet goed is. Je kunt je laten verblinden door glanzende voorwerpen, maar zodra dat voorwerp niet meer schijnt wordt het tijd om je bril af te doen.

Een serie hoeft niet perfect te zijn, maar het een moet wel het ander compenseren. Bepaalde dingen die hier niet werken kwamen ook voor in The Walking Dead. Personages die niet uit de verf komen, relaties die meer afleiden dan toevoegen, problematische karakterisatie en karakterontwikkeling. Of zijn jullie het tweede seizoen van TWD op de boerderij van Hershel vergeten? De Rick, Shane en Lori driehoeksverhouding? De uiterst irritante toiletpapierpersonages Lori en Andrea? De uiterst pijnlijke verhaallijn rond de Governor? De man die eerst op mensonterende wijze mensen naar het leven stond/van het leven beroofde, én daarna een paar afleveringen kreeg waarin het publiek werd beledigd door het tonen van zijn zogenaamde gevoelige kant? Zo van: “kijk eens mensen, de Governor vermoord mensen, bedreigt ze, martelt ze en manipuleert ze, maar hij is ook maar een mens, hoor!” Nee, als je met je ogen open hebt gekeken dan kun je dat niet gemist hebben. It was that obvious!

Net zo duidelijk als het hier is. Het is moeilijk om een verhaal te vertellen, wanneer je het publiek teveel elementen voorschotelt die afleiden van dat verhaal. Het is moeilijk om een verhaal te vertellen, wanneer de personages die dat verhaal moeten dragen niet thuis geven. Sorry, Kim Dickens en Cliff Curtis; jullie komen nog steeds niet uit de verf. Het materiaal speelt jullie echt parten! Dat is behoorlijk jammer, want jullie zouden deze serie moeten dragen. Jullie zijn overtuigender dan de tienerpersonages, maar dat is niet bepaald een verdienste. Nick liet zich weer van zijn slechtste kant zien door de medicatie van een lijdende patiënt (señor Hector) toe te eigenen. Meneer lag nog net niet met een fedora en zonnebril onder het bed van die old timer. Alicia is daarentegen nog steeds Alicia. Daarmee bedoel ik dat zij nog steeds niets toevoegt of je het idee geeft dat het verhaal in haar absentie eronder zou lijden. Dat geldt helemaal voor Chris die nog helemaal geen personage is. Chris is doorzichtig. Wanneer hij op het scherm is dan attendeert hij ons eraan dat er dingen aan de hand zijn (gelukkig heeft hij dat wel door, dat moet ik hem nageven), maar wie is die jongen buiten de zoon van Travis en Liza? Chris ontdekte dan wel dat er iemand buiten de safe zone de aandacht probeert te trekken. Liza maakt zich daarentegen wel nuttig door zich in te zetten voor de noodlijdenden. Zij is zelfs door een arts gerekruteerd om mee te helpen in het verzorgen van de mensen in de safe zones. Liza heeft dus tenminste een functie.

Een ondankbare functie zal later blijken wanneer zij uiteindelijk leert wat ik al dacht: dat het leger/de overheid zuiveringen voltrekt. Zij plegen euthanasie op de zwakken van de safe zones. Op de mensen die teveel een last worden. Wanneer de pleuris uitbreekt moeten de zwakken het altijd als eerst ontgelden, zo ook in FTWD. Eerlijk gezegd vind ik dit aspect wel interessant. De zombies hoef je echt nog niet te tonen. Velen hebben op het internet al terecht opgemerkt dat zij in deze serie absoluut geen bron van spanning zijn, maar eerder een bron van irritatie. Gooi die zombies gewoon lekker weg (als een honkbal) en laat zien wat het leger heeft uitgespookt met de populatie. Madison ving daar ook al wat van op. Zij slaagde erin om achter de omheining te geraken. De vraag is waarom het leger zo een belastende plek niet beter beveiligd? De dode lichamen lagen overal. Elke opstandige waaghals die dezelfde plannen als Madison had, had dus hetzelfde kunnen aantreffen. De mens is nieuwsgierig van aard. Wij gaan altijd op zoek naar antwoorden. Het verbaasd mij oprecht dat schrijvers van series/films het altijd zo presenteren dat men (het leger, instanties, de overheid) niet erop zou anticiperen dat er iemand op onderzoek uit zou gaan. Altijd zul je weer zien dat juist belastend bewijs dat niemand uit de doeken zou willen doen, op een vrij opzichtige/makkelijke manier wordt achterhaald. Ik snap dat je spanning moet proberen te creëren, situaties moet schetsen waarin het gaat wringen tussen verschillende partijen. Maar, het is altijd jammer als het op deze manier moet.

En dan komen wij aan bij de belangrijkste gebeurtenissen. Onze favoriete junkie Nick en Griselda Salazar worden meegenomen door het leger. Het gaat er bij vlagen zelfs hardhandig aan toe. Vooral Madison en meneer Salazar worden even de Hulk op de aanwezige soldaten. Het ziet er dus niet goed uit voor Nick en Griselda. Het ziet er ook niet goed uit voor Liza, nu Madison haar aanwijst als de reden dat de twee zijn meegenomen. FTWD probeert hier dus duidelijk aan te sturen op confrontaties tussen Madison en Liza. Belangrijker, de serie probeert een wig te drijven tussen Madison, Travis en Liza. Want voor wie zal hij uiteindelijk kiezen wanneer het er echt heftig aan toe gaat? Wij weten dat dit uiteindelijk natuurlijk Madison zal zijn: Kim Dickens is niet voor niets een van de hoofdrolspelers van deze serie. Het is echter een logische kant van het verhaal, want dit soort verhoudingen zorgen ervoor dat relaties onder spanning komen te staan. En spanningen zorgen er in dit soort situaties (de zombietoestand, je weet wel) dat er onfortuinlijke dingen gaan gebeuren. Lord, please: neem een paar van deze kids mee… Ofelia mag trouwens ook als haar schijnrelatie met soldierboy voor ergernis gaat zorgen.

Nog even iets wat ik opmerkelijk vind: waarom heb ik het idee dat de serie stappen overslaat… Het mannetje van het leger (Moyer) gaf aan dat de omgeving buiten de safe zones helemaal naar de knoppen is. In die negen dagen sinds dit van start ging is er dus heel veel gebeurd. Waarom kregen wij dat niet te zien in deze zes afleveringen? Was het geen beter idee geweest om deze zes afleveringen te centreren rond de chaos en aftakeling van Los Angeles? Dus mucho van de plunderingen, de vechtpartijen, de opstand tegen het leger, het leger (minus de zombies) die de menigte neerslaat, etcetera. Dan hadden wij ons in ieder geval niet steeds hoeven te ergeren, omdat wij simpelweg door TWD het verhaal steeds een stapje voor zijn. Dan hadden wij in het tweede seizoen de safe zones kunnen behandelen. FTWD laat de kijker nu teveel twijfelen aan de creatieve keuzes. Het ziet er niet naar uit alsof daar een eind aan gaat komen. Er zijn nog twee afleveringen te gaan. Kom maar op met die twee afleveringen dan hebben wij dit tenminste gehad. Want dit… dit gaat ‘em natuurlijk niet meer worden.

Geef een reactie