Falling Water – Eerste afleveringen

Pas op voor Falling Water

Serieliefhebbers zijn vreemd. Dan heb ik het met name over de liefhebbers die wat kritischer zijn aangelegd. Enerzijds willen deze kijkers absoluut geen standaardseries die totaal niet weten te prikkelen. Anderzijds zijn deze kijkers toch vaak genadeloos voor series die wel ambitie hebben. Op zich is dat wel logisch, want met alleen ambitie kom je er niet. Je krijgt geen vrijgeleide alleen omdat je wat anders probeert. Het moet wel goed in elkaar steken. Dan rijst natuurlijk altijd de vraag of je liever kijkt naar een serie als Falling Water dat tenminste iets probeert en dan vervolgens misschien op zijn bek gaat, of naar een serie dat het altijd op veilig speelt. Ik ga dan altijd voor optie numero uno, maar je raadt het al: toch heb ik het een en ander op te merken op Falling Water. Kortom, het is ook nooit goed.

Deze serie gaat over drie personen (Tess, Burton en Take) die alledrie vreemde dromen hebben. Geen natte dromen, maar dromen waarin zij zich realiseren dat er wat mysterieus aan de hand is. Langzamerhand realiseren zij zich dat wat zij dromen allemaal met elkaar te maken heeft. Dat terwijl zij elkaar niet kennen. Tess (Lizzie Brochere) is op zoek naar haar zoon, Burton (David Ajala) naar zijn vermiste vriendin en Take (Will Yun Lee) probeert zijn moeder te genezen. Wat als onze dromen ons iets proberen te vertellen? Wat als deze dromen de sleutel zijn tot het redden van de wereld? Dat zijn geen vragen waar ik zelf op ben gekomen. De voiceover in Falling Water stelt ons deze vragen.

Vaag betekent niet automatisch interessant

Falling Water banner Meneer Vevie

Dat gevoel heb ik namelijk. En, ik heb ook sterk het gevoel dat Falling Water uiteindelijk een puinhoop wordt. De dromen van onze hoofdrolspelers hebben op mij soms een averechtse werking. Ik heb nou niet het idee dat het allemaal even logisch is. Ik zelf ben meer geïnteresseerd in het hoe en waarom, dan in de dromen zelf. Dit komt grotendeels omdat de drie hoofdpersonages (nog) niet écht boeiend zijn. Falling Water had liever meer tijd kunnen besteden aan het uitdiepen van hen. Buiten wat zij dromen stelt het namelijk niet veel voor. Buiten het doel wat zij hebben, heb ik geen idee wie deze personages zijn. Wat dat betreft zijn zij even vaag als hun dromen. Excusez moi, maar dat kan niet de bedoeling zijn.

Falling Water geeft in de eerste twee afleveringen ook totaal geen duidelijkheid. De serie is meer bezig met ons in het donker laten, dan ons enige houvast te geven. Ik ga ervan uit dat meerdere kijkers naar het scherm zullen kijken en zullen roepen: ‘what the fuck is happening here?’. Begrijp mij niet verkeerd, een serie hoeft echt niet mijn handje vast te houden. Nee, blijf van me af! Laat mij lekker zelf dingen ontdekken en interpreteren. Maar teveel van het goede is altijd teveel van goede. Series die zich zo presenteren, moeten er wel voor zorgen dat het uiteindelijk de moeite waard is. Het zou mij echt niks verbazen als de makers zelf geen idee hebben van waar zij mee bezig zijn. Dus, petje af als dit uiteindelijk meer wordt dan vage dromen en het woord ‘vaag’.

De trailer:

 

Geef een reactie