Crazyhead – Eerste afleveringen

Zo, dat is best een Crazyhead

Deze recensie had veel eerder moeten verschijnen. De eerste aflevering zag ik namelijk al een week geleden. Ik denk dat ik net als in Crazyhead opeens werd lastig gevallen door demonen, want wij zijn nu dus een week verder. Ik heb dus in de tussentijd wijwater over mijn Mac gesprenkeld en een paar keer ‘be gone, demon, be gone!’ geroepen. Als deze recensie halverwege abrupt eindigt, weten jullie dus dat deze uitdrijving niet heeft gewerkt. De tweede aflevering van deze serie heb ik daarom ook kunnen bekijken en Crazyhead gaat er lekker in bij mij. Twee leuke hoofdrolspelers, leuke humor en wat demonen: soms is dat genoeg. Natuurlijk, niet voor iedereen. Maar goed, ik hoop dat elke serieliefhebber weet dat geen enkele serie voor iedereen is. Voel je dus ook niet schuldig als jij dit niks vindt.

En dan kun je opeens demonen zien

Dat is een gave waar ik zelf niet op zit te wachten. Dat is wel wat Amy (Clara Theobold) overkomt. Stel je eens voor. Je kijkt net naar Netflix. Wie weet heb je wel je hand in je broek en dan verschijnt opeens een demoon. Bij Amy gaat het wat anders, maar zij kan dus opeens demonen zien. Dat is opeens iets anders om je zorgen over te maken. Normaal gesproken probeert Amy haar collega te vermijden die in zijn gedachten allerlei geile trucjes met haar uitspookt. Normaal gesproken kan zij alles delen met haar beste vriendin en huisgenote, maar dat wordt een beetje lastig wanneer je het vermoeden hebt dat je beste vriendin ook een demoon is. Wanneer zij Raquel (Susan Wokoma) ontmoet wordt haar veel duidelijk. Niets is wat het lijkt, weet je wel. Deze twee dames doen er vervolgens alles aan om uit handen te blijven van de demonen die het op hen gemunt hebben. En das best leuk, kan ik je zeggen.

De eerste aflevering is een aardige introductie aan deze zesdelige serie, maar is zeker geen hoogvlieger. Als kijker denk je op dat moment: ‘dit is wel aardig, maar het is zeker geen must’. Ik zou liegen als ik zeg dat deze serie na de tweede aflevering wel een must is, maar de tweede aflevering is blij vlagen wel echt hilarisch. Mijn zoontje keek me af en toe echt verwilderd aan, omdat ik zo stuk ging. De humor komt dan beter tot zijn recht en de serie lijkt dan zijn groove gevonden te hebben. Het gaat in feite om twee dames die onwijs verschillend zijn, die toch hun krachten bundelen om een gemeenschappelijk kwaad te overwinnen. Niks nieuws, maar het gegeven wordt vooral in de tweede aflevering heel leuk uitgevoerd. Wat te denken van de scène waar Amy de broer van Raquel moet afleiden en zij vervolgens naar zijn slaapkamer gaan. Of de scène waar hij dan vervolgens op haar wacht in bed en allerlei poses aanneemt. Ik heb er smakelijk om gelachen.

Niet getreurd, de serie is binnenkort te zien op Netflix

Crazyhead banner Meneer Vevie

Crazyhead staat te boek als een horror-comedy, maar eng wordt het nergens. Het gaat meer om de interactie tussen Amy en Raquel, de dialogen en de situaties waarin de twee belanden. De demonen zijn bijzaak. Ik kan het samenspel tussen Clara Theobold en Susan Wokoma wel waarderen. Dit is in de twee afleveringen die ik heb gezien gewoon een leuke serie, dat lekker wegkijkt. Je kunt je wel afvragen wat voor soort demonen dit zijn als zij twee dames als deze niet aankunnen. Hoe hebben zij het zolang volgehouden in hun culturele kring? Hoe hebben zij hun competenties verworven? Don’t quit your day job, zou ik zeggen. Dit is een punt waar wij zeker onze twijfels over mogen hebben. Dat is ook helemaal niet erg. Je kunt iets tof vinden en toch erkennen dat sommige dingen twijfelachtig zijn. Ik heb nog vier afleveringen te gaan, dus ik blijf kijken. Nadat het eerste seizoen is uitgezonden op de Britse zender E4, is de serie te zien op Netflix. Als dit jouw ding is, zeg ik doen! Ga je zeker leuk vinden.

De trailer:

Geef een reactie