Chance – Eerste afleveringen

Let op: Chance is geen House

Tijdens het kijken van Chance dacht ik: waarom doet deze man dit… Wat bezielt hem? En dan zie je Gretchen Mol in een mooie zwarte jurk in de tweede aflevering. Dan valt het meteen weer te begrijpen, natuurlijk. Of Hugh Laurie’s Eldon Chance deze gok moet wagen, terwijl hij ook wel weet dat er alleen maar narigheid van komt? You tell me. Een verstandig man zou zeggen van niet, maar ik ben mijn verstand allang kwijt. Maar goed, wie zette niet zijn vingertjes in de snoeppot toen mama niet keek… Wij willen vaak nou eenmaal wat we niet kunnen krijgen. Of wat wij kunnen krijgen, terwijl wij weten dat het niet goed voor ons is.

Niet doen Eldon, niet doen

Chance is gebaseerd op het gelijknamige boek van Kem Nunn. Nunn is ook een van de makers van deze serie waarin Hugh Laurie in de house is. Eldon Chance is een psychiater uit San Francisco die in de ban raakt van een van zijn (oud)patiënten. Deze knapperd (al zeg ik het zelf) heet Jaclyn Blackstone. Zij heeft zelf het idee dat zij meerdere persoonlijkheden heeft en zij heeft een man met losse handjes. Dat valt (als je het nieuws volgt) op zich te verwachten van een politieagent in Amerika. Eldon’s interesse in Jaclyn neemt alleen maar toe. Zou hij het kunnen zijn? Haar redder in nood… Zijn fascinatie voor Jaclyn kan nog weleens fout aflopen. Laten wij het hopen, in ieder geval.

Chance is min of meer een serie over een keurige man die in aanraking komt met gevaren die hij voorheen altijd heeft vermeden. Je kunt het al zien wanneer hij de niet zo vriendelijke grote reus D (Ethan Suplee) en Carl (Clarke Peters) ontmoet. Wat hij vervolgens met hen uitspookt is onkarakteristiek. Datzelfde kun je zeggen van wat er gebeurt in een gedeelte van de stad waar Eldon zelf nooit zou komen. Eldon is opeens in way over his head. Iemand had hem erbij moeten roepen om te zeggen: ‘niet doen jongen, laat het met rust’. Deze dingen zijn een goede voorbode voor de tweede aflevering. Een tweede aflevering dat gelukkig beter is dan de introductie aan deze serie.

Chance zonder Hugh Laurie? No Way

Chance banner meneer Vevie

Zonder Hugh Laurie had ik Chance waarschijnlijk na de eerste aflevering een dropkick gegeven. Had ik ervoor gestaan als een kicker in het rugby. Enerzijds omdat Laurie’s personage (nog) niet bijster interessant is. Anderzijds omdat ik mij stoorde aan de regie van Lenny Abrahamson en de storende score. Nee, ik blijf hangen omdat ik ben geïnteresseerd in het spel dat gespeeld gaat worden door Laurie en Mol. Beiden uitstekende acteurs die in staat zijn om niet uitzonderlijk materiaal toch kijkbaar te maken. Want, dat is Chance toch wel een beetje. Dat er ook acteurs als Clarke Peters en Paul Adelstein aanwezig zijn helpt ook.

Het is duidelijk: ik ben sceptisch of Chance echt de moeite waard wordt. Toch ben ik bereid het een kans te geven. Het eerste seizoen telt maar tien afleveringen en daarvan heb ik er al twee achter de kiezen. Het tweede seizoen is ook al besteld en ook dat seizoen telt tien afleveringen. Het is dus te hopen dat Chance een hogere versnelling vindt en meer wordt dan ‘de nieuwe serie waar Dr. House in speelt’. Ik denk dat wij allemaal wel weten dat er meer nodig is dan goede acteurs alleen. De tweede aflevering eindigt interessant, dus wij gaan zien wat het vervolg van het seizoen ervan weet te maken.

De trailer:

 

Geef een reactie