Blood & Oil – Pilot

Blood & Oil gaat ‘em niet worden

Een soapie dramaserie. Ik heb daar op zich geen problemen mee. Elke serie (en elk genre) heeft een functie. Het zou vreemd zijn om een soapachtige dramaserie te veroordelen voor de soapachtige plots. Het hoort erbij. Niet iedereen zal dat kunnen waarderen. Desondanks kan deze versie van een dramaserie altijd rekenen op een groot aantal fans. Kijk eens naar Empire. Of Blood & Oil even groot zal worden is eigenlijk uitgesloten. Daarvoor waren de kijkcijfers voor de première niet spectaculair genoeg. Het is dan ook moeilijk te zeggen of dit een blijvertje is. Er gaan namelijk weer veel series sneuvelen. 

Het leven lacht Billy (Chace Crawford) en Cody LeFever (Rebecca Rittenhouse) toe wanneer zij vertrekken richting North Dakota. Het is the land of opportunities, baby. De staat is booming en niet met baby’s. Olie… Er. Is. Heel. Veel. Olie! Als goede Amerikanen zien de Lefevers kansen. Zij voelen het in hun wateren. Billy luisterde waarschijnlijk al tijden naar Junior Maffia’s ‘Get Money’. Voor het belang van het verhaal is het natuurlijk zo dat meneer en mevrouw tegenslag zullen ervaren. Het is televisie en de personages zullen eerst moeten lijden voordat zij komen bij the good stuff. Dus dreigen de LeFvers alles te verliezen wat zij hebben opgebouwd (inclusief het geld dat in hen geïnvesteerd is). De man in de relatie (go Billy!) staat dan op en zet zijn schouders eronder. Hij hosselt een baantje. Verliest een baantje. Enfin, het is even vallen en opstaan. Dat kan allemaal veranderen wanneer hij op het punt staat een klapper te maken. Daarvoor dient hij wel Hap Briggs (Don Johnson, Miami Vice), de machtigste man in de streek, te overtuigen van zijn waarde.

Is Blood & Oil onze nieuwe guilty pleasure? De hedendaagse Dallas? Mijn guilty pleasure zal de serie niet worden. Daarvoor hebben de acteurs mij (ook jij, meneer Johnson) niet genoeg kunnen overtuigen. Niet genoeg dat ik dit echt aan jullie kan aanraden. Dit is een pilot en (hoogstwaarschijnlijk) ook serie waar je precies weet wat je krijgt. Na de pilot worden de LeFevers en de Briggs eerst vriendjes en daarna zal het uitmonden tot een machtsstrijd tussen de twee stellen. Ik ben vaak down voor een machtsstrijd. Sure, count me in. De manier waarop het verhaal verteld wordt leunt echter teveel op clichés. Het wijkt te weinig af van de geijkte paden. Terwijl ik dit zeg is dit meteen de charme van het genre. Je wilt dat het een tikkeltje fout/cliché is. Ordinair. Goedkoop. Trashy. Dat zoeken wij ook erin. Ik zoek het echter op een iets spannendere wijze. Ik zoek iets meer onvoorspelbaarheid. Met personages die vanaf de start meer zijn dan alleen knappe koppies.

Blood & Oil Banner Meneer Vevie

Hoe nietszeggend een pilot in veel gevallen ook is: een eerste indruk maak je maar een keer. Daar krijg je maar een keer de kans voor. Het televisielandschap is zo divers en het aanbod is zo groot. Je moet er eigenlijk meteen staan. Wat dat betreft lijkt het net op sport: als je er niet meteen staat, staat er in no time een vervanger voor je klaar. Vooral de series van de netwerkzenders willen er meteen staan, anders dreigen zij al snel in de gevarenzone te komen. De relatie van Hap met zijn zoon is niet bijster origineel. Evenals hoe de onderlinge verstandhouding tussen Hap, zijn zoon en zijn trophy wife wordt neergezet. De nieuwe situatie waarin Billy en Cody zich in zullen bevinden is dat ook niet. Blood & Oil gaat niet diep genoeg. Het blijft allemaal een beetje oppervlakkig. Het wordt nergens slecht, maar je krijgt ook nergens het idee dat je ten koste van alles moet weten hoe het de LeFevers verder zal vergaan. Althans, ik niet tenminste.

Geef een reactie