Recensie: American Vandal – Seizoen 1

Is Dylan een American Vandal?

Remember Making a Murderer? The Jinx? Serial? Vast wel! Het true crime-genre was aan. Het lag dus voor de hand dat iemand het genre op de hak zou proberen te nemen. Daarvoor hebben we niet lang hoeven wachten. American Vandal is here. Deze mockumentaire kijkt naar de zaak van Dylan. Er zijn op 27 auto’s van leerkrachten piemels getekend. Wie is de hoofdverdachte? Je raadt het al; Dylan. Zijn schoolgenoten, Peter en Sam (Tyler Alvarez en Griffin Gluck), besluiten deze zaak tot op de bodem uit te zoeken. Alles wijst erop dat Dylan de dader is, maar ook hij is onschuldig tot het tegendeel bewezen is.

Waarom zoveel dicks?

Peter en Sam maken dus een documentaire en gaan iedereen af wie weleens met de zaak te maken zou kunnen hebben. Dat levert vooral in de eerste aflevering de nodige hilariteit op. Ik kon er smakelijk om lachen. Zo smakelijk, dat ik het woord ‘dicks’ even niet meer kan horen. Het woord wordt namelijk vaak in de mond genomen 😃. American Vandal neemt na de eerste aflevering wel een andere afslag. Er valt nog zeker veel te lachen, maar de serie laat dan zien dat het meer wilt doen dan ons laten lachen. Vanaf dan wordt er ook gekeken naar thema’s als tienercultuur, machtsposities, sociale status en acceptatie. Logisch, want het decor is een middelbare school en studenten krijgen veel met dit soort onderwerpen te maken.

Wat opvalt is dat de serie echt erin slaagt om de aandacht vast te houden. Alle verdachten hebben hun eigen geheimen en motieven waarom zij ‘het’ gedaan kunnen hebben. De serie blijft vervolgens niet te lang hangen bij bepaalde verdachten om ons op een dwaalspoor te zetten, maar gaat daarna snel verder. Er is genoeg tijd om de verschillende vriendschappen en rivaliteiten te onderzoeken. Dat is mooi, want het levert een mooi beeld op van de huidige tienercultuur. Het komt mooi naar voren welk beeld men van elkaar heeft en hoe dat de onderlinge relaties vormt. Ondertussen zorgt de voiceover van Peter ervoor dat je echt het gevoel hebt dat je naar een erg goed gemaakte documentaire zit te kijken.

Well done, American Vandal! Well done


American Vandal is gewoon erg goed gedaan. Je zou zelfs kunnen zeggen té goed. Misschien ziet het er wel té gelikt uit. Vooral als we rekening houden met het feit dat er eerder wordt aangegeven dat Peter’s eerdere producties érg slecht waren. De ene film was blijkbaar nog slechter dan de andere. Dat Peter en Sam dus nu een documentaire kunnen maken die er professioneel uitziet, lijkt niet erg logisch. Niet op basis van hun skills, tenminste. Maar goed, ik leg dat zelf maar naast mij neer. American Vandal is een mooie prestatie van een grotendeels onbekende cast, waar niemand door de mand valt. Dat is knap, want zo houdt de serie écht het gevoel vast van een documentaire ondanks dat het natuurlijk gescript is.

De makers hebben goed gekeken naar het true crime-genre. Wat mij betreft doen ze het genre recht en belichten ze op leuke en effectieve wijze wat mij, bijvoorbeeld, aanspreekt aan het genre. Het is fijn om naar dit gegeven te kijken, zonder de seriousness en de gevoelens van onmacht/onrecht. Ik had zelf weinig van American Vandal verwacht, dus dit is voor mij een hele welkome verrassing. Gaat dat zien, people. Gaat dat zien!


Heb je American Vandal al gezien? Dan heb ik op de volgende pagina spoilers en overige opmerkingen in de aanbieding.

De trailer:

Geef een reactie