A Series of Unfortunate Events – Eerste afleveringen

Ik ben nog niet gecharmeerd van A Series of Unfortunate Events

A Series of Unfortunate Events is gebaseerd op de boeken van Lemony Snicket. Verwacht echter niet de filmversie met Jim Carrey. Nee, dit is andere koek. A Series of Unfortunate Events (zo, dat is een mondvol!) is bizar, donker, een tikkeltje vreemd en wellicht lekker voor de kijker die dit wel kan waarderen. Ik ben echter (nog) niet overtuigd na het zien van de eerste twee afleveringen. De serie ziet er prachtig uit. Het komt alleen niet echt binnen. Althans, bij mij. Soms heb je namelijk een serie waarvan je erkent dat de randvoorwaarden dik in orde zijn, maar waar je simpelweg zegt: ‘dit is misschien niet voor mij’.

De Beaudelaire kinderen hebben het zwaar

Zeg dat wel. Violet (Malina Weissman), Klaus (Louis Hynes) en Sunny (Presley Smith) vernemen dat hun ouders zijn overleden bij een grote brand. Hun ouders hebben hen een fortuin achtergelaten. De kinderen, die het altijd erg goed hebben gehad, worden nu toegewezen aan een voogd. Dit opmerkelijke mannetje gaat door het leven als graaf Olaf (Neil Patrick Harris). Graaf Olaf is echter een nare en verschrikkelijke man. In de eerste twee afleveringen zien wij hoe de kinderen het beste van hun nieuwe situatie proberen te maken. “Het is beter dan niks”, zegt Violet.

Zij komen er uiteindelijk snel achter dat hij het alleen op hun geld heeft gemunt. Hun welzijn zal hem een zorg zijn. Het is duidelijk geen kindervriend. Olaf is opzichtig bezig om het geld van de kids in handen krijgen. De kinders proberen dan weer Olaf zo goed mogelijk te dwarsbomen. Ondertussen wordt het een en ander aan elkaar gepraat door Lemony Snicket (Patrick Warburton), die ons vrij duidelijk maakt dat de kinderen een zwaar leven tegemoet gaan. En, dat het nog veel zwaarder zal worden voordat het beter wordt.

Gemengde gevoelens

Ik zit hier zeker met gemengde gevoelens. De wereld van A Series of Unfortunate Events is boeiend. Zoals gezegd is de serie een plaatje. Zo is het contrast tussen het duistere huis van Olaf en de kleurrijke woningen aan de overkant mooi. Vooral de regie van Barry Sonnenfeld valt op in deze twee afleveringen. Hij weet een eigenheid te creëren en maakt deze wereld meteen distinctief. In deze wereld zijn de meeste personages theatraal en eigenzinnig. Ik snap waarom Netflix ervoor koos om deze boeken naar het kleine scherm te vertalen. Het is een wereld waar je helemaal in kunt opgaan… als het je pakt, tenminste.

Daarmee benoem ik dus meteen het probleem voor mij: het pakt mij (nog) niet. Neil Patrick Harris is lekker op dreef als graag Olaf. Hij kan zich lekker uitleven en geniet zichtbaar. Deze rol vraagt toch meer van hem dan Barney Stinson. Ik ben wat minder gecharmeerd van de oudste kids. Het zijn nou niet de meest boeiende acteurs. Zij weten niet altijd te overtuigen. Malina Weissman brengt in bepaalde scènes niet de emotie en diepgang die je op dat moment verwacht. Deze twee kindacteurs zijn niet aanwezig op het scherm. Dat is toch problematisch aangezien zij mede de serie moeten dragen.

Op naar een sterker vervolg

A Series of Unfortunate Events banner Meneer Vevie

Er zijn nog zes afleveringen te gaan. Enerzijds ben ik benieuwd hoe het verder gaat, anderszijds vrees ik dat het weleens vrij repetitief kan worden. Aflevering na aflevering kijken hoe slecht deze kids het hebben en hoe vreemde mannetjes het steeds op hun gemunt hebben: that get’s old real quick. De toon van de serie is ook vrij somber. Deprimerend zelfs. Maar goed, dat is ook wat er bij de start van de serie wordt aangekondigd. Je weet dus wat je krijgt. Van mij mag er wel wat meer zonlicht doorbreken.

Ik hoop dus dat Weissman en Hynes meer in hun rol groeien. Presley Smith is vooralsnog interessanter om te zien. En, dat is een baby! Dat is dus wel veelzeggend. Neil Patrick Harris kan namelijk niet in elke scène aanwezig zijn. Het is gelukkig altijd tof om Patrick Warburton te zien. Er gebeuren wel een paar dingen in deze twee afleveringen waar op voortgeborduurd kan worden. Daar hoop ik meer van te zien. Ik ben dus weer even foetsie om verder te gluren naar A Series of Unfortunate Events.

De trailer

4 Comments

  1. Patricia januari 15, 2017
    • Meneer Vevie januari 15, 2017
  2. Patricia januari 18, 2017
    • Meneer Vevie januari 18, 2017

Geef een reactie