The Final (2010) [Recensie]

The Final is niet bepaald een aanrader

Een groep studenten die op school jarenlang gepest wordt, besluit dat het genoeg is. Zij zetten een plan in elkaar om diegenen die hun leven zuur maken met gelijke munt terug te betalen. Zij organiseren een feest waar alle treiteraars voor zijn uitgenodigd. Het doel is om hen een les te leren die zij voor de rest van hun leven zullen onthouden. Ze drogeren alle jongeren en dan kan het dodelijk spel dat The Final voor ogen heeft eindelijk beginnen.

Het concept is niet de boosdoener

Het concept van The Final is niet verkeerd. De middelbare school is, helaas, voor veel jongeren een moeilijke periode. Veel jongeren gaan gebukt onder pesterijen, een negatief zelfbeeld of eenzaamheid. Wie hier niet of moeilijk mee om kan gaan, zou best eens zich op een destructieve manier kunnen uiten. Het concept is waarvoor je de film uitkiest, de uitvoering is uiteindelijk waar je de film voor laakt. Het acteerwerk stemt ook niet tot tevredenheid: zowel de pestkoppen als de onderdrukten bakken er weinig van. Zo stralen niet alle gegijzelden het lot uit waar zij in zitten. De enigen die redelijk uit de verf komen zijn twee wraaknemers.

Op een gegeven moment wijst de film een held aan. Een persoon die zich zou moeten profileren als de redder in nood. Geen moment kan hij echter de indruk wekken dat hij de persoon is waar zijn medestudenten wanhopig op wachten. In de finale (toepasselijk gekozen) wordt er ook een bizarre en volstrekt belachelijke keuze gemaakt, die de film nog meer onderuit haalt. Het is dan net alsof iemand een grove sliding met twee benen maakt. The Final presenteert een uiterst rommelig script met vreemde wendingen. Het beste moment is de referentie naar een scène uit de Japanse film Odishon (Audition), die eigenlijk regelrecht wordt gekopieerd. Nee, The Final hoef je niet te zien.


De trailer:

Geef een reactie