The Visit (2015) [Recensie]

Shyamalan lijkt terug met The Visit

Dat zag ik niet aankomen, M. Night Shyamalan! Ik geef toe dat ik toch een beetje mijn vertrouwen in jou had opgezegd. Met The Sixth Sense, Unbreakable en Signs leverde je stuk voor stuk sterke films af. Maar, jij moet het toch met mij eens zijn dat het de laatste jaren wat minder was? Lady in the Water, The Happening, The Last Airbender en After Earth: ik vermoed dat jij ook niet staat te springen om die films. Maar ben jij nu weer helemaal terug met The Visit? Met Wayward Pines keerde je redelijk terug op het kleine scherm. Met The Visit lever jij voor het eerst in jaren weer een ijzersterke film af. Je hebt de film zelf geschreven zelfs! Dus aan fans van eerder werk uit jouw oeuvre zou ik willen zeggen: geef The Visit een kans, de film zal je niet teleurstellen!

In The Visit gaan twee kinderen op bezoek bij hun grootouders. Hun moeder (gespeeld door Kathryn Hahn) heeft een uiterst problematische band met hun grootouders. Door een vete hebben zij elkaar jaren niet gezien. De kids hebben hun grootouders zelfs nog nooit ontmoet. Nu de grootouders weer toenadering zoeken, vindt moeders het een goed moment om de band weer aan te halen. Dat betekent dat de kinderen een week op bezoek gaan bij opa en oma. De dochter is bezig met een documentaire en besluit dat opa en oma over essentiële informatie beschikken die haar film ten goede zal komen. De zoon is drukker bezig zijn rapkunsten (waar hij wat mij betreft direct mee mag stoppen) te etaleren, maar hij merkt al snel dat hun grootouders een beetje vreemd zijn. Dit blijkt de opmaat voor een angstaanjagende week.

Wat The Visit voor mij zo sterk maakt, is het feit dat de film in essentie een verhaal is over een gebroken familie in een horror-jasje. Dat soort horrorfilms zijn er genoeg, maar The Visit slaagt erin om de kinderen sympathiek te maken. Het is algemeen bekend dat in film- en serieland de makers problemen hebben met het creëren van tienerpersonages die niet op de zenuwen werken. Vooral in horrorfilms wordt het vaak zo bont dat je als kijker niet kunt wachten tot dit soort personages allerlei onheil overkomt. De film heeft twee tieneracteurs die kunnen acteren en die weten te overtuigen. Dat is voor deze film van levensbelang, omdat wij de film zien door hun ogen. The Visit heeft een kleine cast en de tienerpersonages zijn het meest op het scherm. Als het publiek zich dus aan hen ergert, dan valt de hele film in het water.

The Visit weet het traditionele pijnpunt van horrorfilms ook tot een minimum te beperken. In menig horrors vraag je je namelijk af waarom de personages nog rond blijven hangen, waarom zij niet eerder tot actie zijn overgegaan óf waarom zij de gevaarlijkste situaties blijven opzoeken? Het antwoord is redelijk simpel: als de personages meteen bij de eerste creepy situatie zouden zeggen “nah, fuck dit: wij zijn weg!”, dan is de film natuurlijk snel afgelopen. Het is dus de taak voor de makers om ervoor te zorgen dat deze gevoelens niet prevaleren bij het publiek. Shyamalan heeft het wat mij betreft goed aangepakt. In The Visit komen deze gevoelens hoofdzakelijk pas naar boven wanneer de hoofdpersonen ook realiseren dat er écht iets aan het handje is. En zij gedragen zich dan ook naar de situatie! Het is een verhaal dat zich langzaam ontwikkeld, maar wanneer de pleuris uitbreekt is het ook goed raak. De film weet dus het geduld van de kijker te belonen. Bij mij ging de laatste akte er dan ook zoetjes in.

De film weet een beklemmende sfeer neer te zetten. Natuurlijk weet je als kijker dat er wat aan de hand is, maar de film slaagt erin om wat er werkelijk aan de hand is zo lang mogelijk uit te stellen. Ik moet eerlijk zeggen dat de grootouders aardige creepers zijn. Vooral oma gaf mij de nodige rillingen. Mocht ik deze oma voor het eerst onmoeten, dan is dat ook meteen de laatste keer. Bye oma! Het is gewoon een goed gemaakte film. Een film waar Shyamalan eindelijk weer eens heeft kunnen tonen wat hij in zijn mars heeft. Meneer Shyamalan: voor het eerst in jaren ben ik dan ook benieuwd naar je volgende film.

Geef een reactie