Jurassic World (2015) [Recensie]

Jurassic World: een nieuw begin of een herhalingsoefening?

Jurassic Park is een van de eerste blockbusters die ik heb gezien in de bioscoop. De film was een grote hit. Daarop volgde twee vervolgen die veel minder interessant waren. Dit is een filmreeks waarvan ik zeg: ‘ik begrijp het waarom dit weer van stal wordt gehaald’. Helaas lijkt het alsof alles tegenwoordig een remake nodig heeft, dus ik snap het als sommigen minder enthousiast zijn. Je moet toch altijd vrezen voor de kwaliteit van de remake. Is het simpelweg de commercie dat regeert (vanzelfsprekend) of weet Jurassic World er ook echt nog wat interessants van te maken? Bepaal zelf maar welk vakje je wilt aanvinken.

De dino’s zijn back in action

Jurassic World gaat over een groot themapark waar dinosaurussen de grote attractie zijn. Een eiland is er speciaal voor ingericht om deze grootse creaties te aanschouwen. Claire (Bryce Dallas Howard) is een van de leidinggevenden van het themapark. Het is mede aan haar om het park draaiende en succesvol te houden. Daarvoor is er een nieuwe dinosaurus (groter en gevaarlijker dan de T-Rex) in het leven geroepen. Owen Grady (Chris Pratt) heeft al snel door dat men een creatie heeft geschapen dat eigenlijk niet te managen is. Dat klopt, want de pleuris breekt vervolgens al snel uit. De intelligentste en gevaarlijkste dinosaurus wordt opeens een bedreiging voor alles en iedereen op het eiland.

Het grootste gevaar voor de mens, blijkt eigenlijk altijd de mens zelf. In menig series en films komt dit terug. Het is onze drang naar meer, beter en groter, dat ons grote successen heeft opgeleverd. Dat zorgt er ook voor dat we altijd het randje opzoeken. In Jurassic World gaan wij er niet toevallig heel ver over. Het gaat nog steeds over de vraag hoe ver wij wetenschappelijk kunnen gaan en wat de mogelijke consequenties kunnen zijn. Dat de pleuris, uiteraard, uitbreekt is een teken dat wij soms tegen onszelf in bescherming genomen moeten worden. Het zijn dus dezelfde thema’s dat het origineel ook bespreekt. De film doet zodoende niks wat het origineel niet gedaan heeft. Destijds was Jurassic Park een lust voor het oog, dat kan ook gezegd worden van dit deel. Het ziet er simpelweg prachtig uit. Mooie shots wisselen elkaar in rap tempo af en de dinosaurussen zijn weer prachtig naar het scherm vertaald. Wanneer een van de grotere filmsterren van dit moment dan ook nog wordt gestrikt, dan kan het dus eigenlijk niet misgaan.

Een geslaagde film

Dat gaat het ook niet. Toegegeven, de personages worden niet echt ontwikkeld en verhaaltechnisch is er zeker wat op aan te merken. Zo hadden paleontologen kritiek op de film. Bryce Dallas Howard die voortdurend doodsangsten uitstaat op hoge hakken, is natuurlijk ook zéér twijfelachtig. Het effect van het origineel wordt nergens benaderd. Jurassic World is echter een zeer onderhoudende film, die voortdurend de aandacht erbij houdt. Chris Pratt en Bryce Dallas Howard zijn waardige leads waar je graag je aandacht op vestigt. Jurassic World is vooral een succes omdat het glansrijk slaagt in haar opzet: een film afleveren met hoofdrolspelers waar de reeks mee vooruit kan. Pratt en Howard zijn dan ook al bevestigd voor het vervolg dat wordt geregisseerd door J.A. Bayona. Of je film numero quatro kan waarderen of niet: een vervolg is altijd onvermijdelijk wanneer een film meer dan een miljard opbrengt. Ik zeg laat maar komen.

De trailer

4 Comments

  1. Gwen januari 8, 2017
  2. Paul januari 12, 2017
    • Meneer Vevie januari 15, 2017

Geef een reactie