Glory (1989) [Recensie]

Glory to us all

Na op het strijdveld een nederlaag te hebben geleden, tracht kolonel Robert Shaw (Matthew Broderick) zijn waardigheid ter herwinnen. Vervolgens neemt hij het eerste zwarte vrijwillige regiment onder zijn hoede. Dat biedt hem een uitgelezen kans om deze mannen hun waarde te laten bewijzen als strijdkrachten én als mensen. Hij rekruteert zijn vriend majoor Forbes om hem te assisteren. Een zwarte vriend, Thomas Searles, meldt zich meteen aan als hij ook van dit besluit verneemt. Vanaf dan is het een strijd tot erkenning en waardering voor zijn troepen en een missie om hen eindelijk te laten deelnemen aan de Burgeroorlog.

Een indrukwekkende film

Glory is een belangrijke film. Het is een stuk geschiedenis die men moet kennen. Het vertelt het verhaal van zwarte soldaten die door actief te participeren in de Amerikaanse Burgeroorlog, pogen verandering teweeg te brengen. Dit is een tijd waar zij slaven zijn, niet tweederangsburgers maar derderangs burgers. Alles wat zwart was in deze tijd was sociaal niet gewenst. Dat zwarten ervoor kozen om vrijwillig te participeren in de Burgeroorlog, terwijl zij doorhadden dat dit niet veel zou betekenen voor hun mensenrechten en sociale positie, is bewonderenswaardig. Het zet je ook aan het denken hoe zwaar het kan zijn voor mensen die onderdrukt worden. Voor mensen die niet voor vol worden aangezien en de speelbal zijn van de heersende macht.

Glory wordt gekenmerkt door sterke tot ijzersterke performances. Matthew Broderick, die niet door iedereen even geprezen werd voor zijn vertolking, vind ik juist wel op zijn plaats als Robert Shaw. Toegegeven, hij is de mindere van Morgan Freeman, Cary Elwes, Andre Braugher en vooral Denzel Washington. Toch doet hij het wel naar behoren. Hij is zoekende naar de juiste communicatiemiddelen en handelswijze om met zijn troepen om te gaan. De ster van de film is ongetwijfeld Denzel Washington. Hij geeft de film een smoel en pit. Wanneer hij in beeld komt dan gebeurt er wat en krijgt de film een extra impuls. Ongetwijfeld is dit een van de sterkste rollen uit zijn carrière, waar hij terecht een Oscar voor kreeg.

Vechten voor je rechten en waar je in gelooft

Het zwarte regiment krijgt veel obstakels op hun pad, wat gebruikelijk is in dit soort films. Sommige ingrepen voelen daarom geforceerd aan. Ik denk dan bijvoorbeeld aan het moment dat het regiment dat hen eerst kleineerde, hen later hartstochtelijk toejuicht voor hun heldhaftigheid. In wezen pleit de film voor gerechtigheid, vrijheid en gelijkheid. Dat het zwarte regiment strijdt voor een doel dat uiteindelijk niet veel zou uitmaken voor de manier hoe zwarten nog dik een eeuw later behandeld zouden worden, is wrang. Wie kijkt naar de gang van zaken in Amerika in 2017, zal direct opmerken dat er nog veel werk te verzetten is. De strijdvaardigheid is echter wat blijft hangen. Ondanks tegenspoed en onrecht moet er altijd iemand, of een collectief, zijn die in opstand komt en vecht voor waar hij in gelooft. Dat is een boodschap die iedereen ter harte zou moeten nemen.

Geef een reactie